سلامتي ارزش است

با بزرگتر شدن كودكان و ورود به دوران نوجواني، منابع استرس آنها گسترش مي‌يابد. آنها مي‌توانند نگران موارد زير باشند:

• الزامات مدرسه يا محل كار
• قلدري
• مرگ يكي از عزيزان
• انتظارات بالا از خودشان
• مسائل اجتماعي مانند تغييرات اقليمي، آزار جنسي و خشونت
• عزت نفس پايين
• مشكلات خانوادگي، مانند طلاق

جوانان مي‌توانند استرس را به طرق مختلفي نشان دهند:

• تحريك‌پذيري و خشم - نوجوانان ممكن است به دليل استرس، تندخو يا اهل جر و بحث شوند.
• درد و كوفتگي - جواناني كه با استرس دست و پنجه نرم مي‌كنند ممكن است از افزايش دردها و كوفتگي‌هايي مانند سردرد، درد عضلاني و خستگي شكايت كنند.
• افزايش اضطراب - استرس مي‌تواند باعث شود جوانان بيش از حد معمول مضطرب باشند.
• تغييرات غذايي - استرس مي‌تواند باعث تغيير اشتها در جوانان شود. آنها ممكن است بيشتر يا خيلي كمتر از حد معمول غذا بخورند.
• غفلت از كارهاي خانه يا سرگرمي‌ها - نوجوانان ممكن است در واكنش به استرس، از انجام كارها، سرگرمي‌ها يا مسئوليت‌هاي تعيين‌شده خود غفلت كنند.
• مشكل در تمركز - نوجواناني كه استرس دارند ممكن است در زندگي روزمره خود دچار حواس‌پرتي شوند زيرا نگران منبع استرس خود هستند.

برخي از نوجوانان نيز در پاسخ به استرس، وظايف خود را به تعويق مي‌اندازند. آنها ممكن است تمايلات كمال‌گرايانه‌اي داشته باشند كه مانع از شروع وظايفشان مي‌شود، اگر فكر كنند در آنها شكست خواهند خورد، و با انباشته شدن وظايف، تكاليف يا كارهاي خانه، استرس را بدتر مي‌كنند. اغلب، تأثيرات طلاق بر كودكان مي‌تواند به شدت به استرس جواناني كه طلاق والدين را تجربه مي‌كنند، كمك كند. 

 استرس خوب و بد

اگرچه ممكن است بعيد به نظر برسد، اما چيزي به نام استرس خوب وجود دارد. اين نوع استرس كه به آن استرس مفيد نيز گفته مي‌شود، به افراد كمك مي‌كند تا احساس هيجان و انرژي كنند. اين نوع استرسي است كه افراد هنگام اولين قرار ملاقات يا سوار شدن به ترن هوايي احساس مي‌كنند و پس از مدتي از بين مي‌رود.

استرس حاد چيزي است كه ما آن را استرس بد مي‌دانيم. اين نوع استرس از غافلگيري‌هايي ناشي مي‌شود كه نياز به پاسخ سريع دارند و احساساتي كه به همراه دارد اغلب هيجان‌انگيز نيستند. استرس مزمن نوع ديگري از استرس بد است كه در آن افراد با عوامل استرس‌زاي مكرر مواجه مي‌شوند و قادر به آرامش كامل نيستند.

استرس بيش از حد مي‌تواند اثرات نامطلوب فزاينده‌اي بر سلامت روان و جسم جوانان داشته باشد. برخي ممكن است براي مقابله با استرس بيش از حد به رفتارهاي ناسالمي مانند نوشيدن الكل، سيگار كشيدن يا مصرف مواد مخدر روي آورند.

استرس و سلامت روان

استرس يك محرك بالقوه براي بسياري از مشكلات سلامت روان در نوجوانان و بزرگسالان جوان است. بسياري از محققان و دانشمندان موافقند كه استرس نوجوانان مي‌تواند باعث تغييرات قابل توجهي در مغز شود، به خصوص به اين دليل كه مغز نوجوان هنوز در حال رشد و تكامل است.

استرس هورموني به نام كورتيزول آزاد مي‌كند. اين هورمون مسئول تنظيم فشار خون و اطمينان از عملكرد خوب سيستم ايمني بدن است. كورتيزول بيش از حد مي‌تواند عملكرد شناختي را مختل كند و منجر به فشار خون بالا و كاهش ايمني شود. قشر جلوي مغز، كه پاسخ به استرس را تنظيم مي‌كند، در نوجوانان و بزرگسالان جوان كمتر توسعه يافته است و ممكن است براي مدت طولاني استرس را تجربه كنند.

اگرچه استرس نوجواني يك مشكل سلامت روان نيست، اما مي‌تواند باعث مشكلات سلامت روان شود. جواناني كه با استرس مكرر يا مزمن مواجه هستند، در معرض خطر بيشتري براي ابتلا به بيماري‌هايي مانند افسردگي و اضطراب قرار دارند و تجربه يك دوره استرس آسيب‌زا مي‌تواند منجر به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شود.

بيماري‌هاي رواني از پيش موجود نيز مي‌توانند در ايجاد استرس نقش داشته باشند. جوانان ممكن است علائم بيماري خود را به سختي تحمل كنند و در مورد مديريت قرار ملاقات‌ها و داروها احساس استرس كنند. بيماري‌هاي تشخيص داده نشده نيز مي‌توانند منبع قابل توجهي از استرس براي جوانان باشند، زيرا اگر درمان مناسب را دريافت نكنند، سلامت روان آنها مي‌تواند بيشتر رو به وخامت بگذارد و بر بسياري از جنبه‌هاي زندگي آنها تأثير بگذارد.

مديريت استرس براي جوانان

مواجهه با استرس بخشي از زندگي است، اما دانستن اينكه از كجا بايد شروع كرد مي‌تواند دشوار باشد. مهم است كه جوانان بدانند كه مجبور نيستند تنها با استرس نوجواني مقابله كنند و راه‌هاي سالمي براي مقابله با آن وجود دارد، مانند:

• ورزش - ورزش يك راه عالي براي كاهش استرس براي افراد در هر سني است. براي اينكه استرس را بيشتر كاهش دهيد، سعي كنيد در فضاي باز قدم بزنيد يا بدويد - تحقيقات نشان داده است كه افرادي كه در فضاهاي سبز هستند، افسردگي، استرس و اضطراب كمتري را تجربه مي‌كنند. ^[1]
• خواب خوب - نوجوانان به حدود هشت تا ده ساعت خواب در شب نياز دارند و استراحت در كنترل استرس بسيار مفيد است. از استفاده از صفحه نمايش در شب خودداري كنيد و براي بهينه سازي خواب خود، هر شب يك ساعت خواب مشخص داشته باشيد.
• وقت گذاشتن براي تفريح ​​– همه به زماني براي استراحت نياز دارند، بنابراين هميشه براي چيزي سرگرم‌كننده وقت بگذاريد. اين مي‌تواند هر چيزي باشد، از يك ورزش هيجان‌انگيز گرفته تا يك شب آرام با خواندن كتاب – هر چيزي كه به شما كمك مي‌كند تا آرامش پيدا كنيد.
• تمرين ذهن آگاهي - ذهن آگاهي راهي عالي براي كاهش استرس است. تنفس آگاهانه و دلسوزي براي خود مي‌تواند به طور مؤثر استرس را كاهش دهد، و يك مطالعه نشان داد نوجواناني كه ذهن آگاهي را تمرين مي‌كردند، به طور قابل توجهي كمتر از كساني كه اين كار را نمي‌كردند، استرس داشتند. ^[2]
• صحبت كردن - بنشينيد و در مورد دليل استرس خود با دوستان يا اعضاي خانواده صحبت كنيد. اين مي‌تواند به شما كمك كند تا موقعيت‌هاي استرس‌زا را از زاويه ديد بهتري ببينيد و افراد مي‌توانند دور هم جمع شوند و در مورد چگونگي كمك به شما ايده‌هايي را مطرح كنند.

والدين همچنين مي‌توانند با الگوبرداري از تكنيك‌هاي مقابله‌اي سالم، به جوانان در مديريت استرس خود كمك كنند. به جاي روي آوردن به مكانيسم‌هاي مقابله‌اي ناسالم يا منفي مانند خودگويي منفي، تقليد از استراتژي‌هاي مقابله‌اي سالم مانند ورزش يا اختصاص دادن وقت براي يك فعاليت سرگرم‌كننده مي‌تواند بهترين راه براي مديريت سطح استرس را به كودكان نشان دهد.

روز به روز

در چند روز اول پس از جراحي لابياپلاستي، ممكن است تورم، كبودي و ناراحتي را تجربه كنيد. استراحت، استفاده از كمپرس سرد و مصرف داروهاي مسكن تجويز شده بسيار مهم است.

روز اول (روز جراحي)

احتمالاً در همان روز عمل به خانه باز خواهيد گشت. ممكن است به دليل بي‌حسي احساس گيجي داشته باشيد و محل جراحي بي‌حس باشد. با از بين رفتن اثر بي‌حسي، ممكن است ناراحتي، گزگز يا درد مبهمي ايجاد شود. تورم و كبودي خفيف معمولاً ظرف چند ساعت شروع مي‌شود. بهتر است كاملاً استراحت كنيد، باسن خود را با بالش بالا نگه داريد و طبق دستورالعمل از كمپرس سرد استفاده كنيد. خونريزي ممكن است به مقدار كم رخ دهد - اين معمولاً طبيعي است.

روز دوم

درد ممكن است در اين روز به اوج خود برسد. ناحيه مورد نظر ممكن است حساس، گرم و متورم باشد. نشستن احتمالاً ناراحت كننده خواهد بود، بنابراين به استفاده از يك بالش نرم ادامه دهيد و حركات را محدود كنيد. دوش گرفتن معمولاً از اين مرحله مجاز است، اما از تماس مستقيم آب با زخم خودداري كنيد. ممكن است متوجه ترشحات خفيف يا لكه بيني شويد - اين بخشي از روند بهبودي است.

روز سوم

ناراحتي ممكن است هنوز قابل توجه باشد، اما اغلب با داروهاي مسكن قابل كنترل‌تر مي‌شود. تورم معمولاً در اين زمان در بالاترين حد خود است. بالا نگه داشتن لگن، اجتناب از لباس‌هاي تنگ و تا حد امكان نپوشيدن پاها مي‌تواند تفاوت ايجاد كند.

روز ۴–۵

تورم ممكن است شروع به ثابت شدن كند يا حتي كمي كاهش يابد. كبودي ممكن است تيره‌تر شود و تغيير رنگ دهد. ممكن است به عنوان بخشي از روند بهبودي، احساس خارش يا سوزن سوزن شدن داشته باشيد. مراقب باشيد كه ناحيه را نخارانيد يا لمس نكنيد. پياده‌روي‌هاي كوتاه در اطراف خانه معمولاً خوب است و مي‌تواند به گردش خون كمك كند، اما از هر كار سنگين‌تري خودداري كنيد.

روز ۶-۷

درد معمولاً به تدريج كاهش مي‌يابد. تورم باقي مي‌ماند اما بايد به تدريج شروع به بهبود كند. بسياري از بيماران احساس تحرك بيشتري مي‌كنند و ممكن است شروع به از سرگيري كارهاي سبك خانگي كنند - اما همچنان بايد از نشستن طولاني مدت، خم شدن يا هرگونه بلند كردن اجسام خودداري شود. بخيه‌ها، اگر جذبي نباشند، ممكن است شروع به شل شدن كنند. هرگونه علائم عفونت (افزايش قرمزي، چرك يا بوي بد) را زير نظر داشته باشيد.

هفته به هفته

در هفته‌هاي بعد، تورم و ناراحتي بايد به تدريج فروكش كند. مي‌توانيد فعاليت‌هاي سبك را از سر بگيريد، اما از تمرينات شديد و مقاربت جنسي خودداري كنيد.

هفته دوم

تورم و كبودي به طور قابل توجهي شروع به محو شدن مي‌كنند. اكثر بيماران ناراحتي را خفيف توصيف مي‌كنند. بسته به تكنيك جراحي مورد استفاده، بخيه‌ها ممكن است شروع به حل شدن يا پوسته پوسته شدن كنند. ممكن است احساس خارش يا سفتي كنيد - اين بخشي از تشكيل اسكار است. راه رفتن آسان‌تر مي‌شود، اما فعاليت‌هاي بدني همچنان بايد محدود شود. از دوچرخه‌سواري، حركات كششي يا تمريناتي كه باعث ايجاد تنش در ناحيه لگن مي‌شوند، خودداري كنيد.

هفته ۳

لب‌هاي واژن معمولاً كمتر ملتهب به نظر مي‌رسند، اگرچه مقداري پف‌آلودگي باقي‌مانده رايج است. هرگونه پوسته يا كبره ممكن است شروع به از بين رفتن كند. ادامه‌ي روال‌هاي بهداشتي ملايم - آب ولرم و در صورت توصيه، صابون بدون عطر - ضروري است. اگر هنوز قرار ملاقات پيگيري نداشته‌ايد، جراح شما ممكن است در طول اين هفته پيشرفت بهبودي را بررسي كند.

هفته ۴

در حال حاضر، بيشتر علائم خارجي جراحي از بين رفته‌اند، اگرچه بافت‌هاي عميق‌تر هنوز در حال بهبود هستند. ممكن است دوباره با پوشيدن لباس زير معمولي احساس اعتماد به نفس بيشتري داشته باشيد و تحرك عمومي بايد به حالت عادي برگردد. فعاليت جنسي و حمام كردن همچنان توصيه نمي‌شود، مگر اينكه جراح شما خلاف آن را تأييد كند.

هفته ۵-۶

بهبود بافت در سطح عميق‌تري ادامه مي‌يابد. هرگونه تورم باقي‌مانده بايد حداقل باشد. اگر همه چيز به خوبي پيش رفته باشد، جراح شما ممكن است به شما اجازه دهد فعاليت جنسي خود را از سر بگيريد، از تامپون استفاده كنيد يا به فعاليت‌هاي بدني شديدتر بازگرديد. جاي زخم در اين مرحله هنوز در حال شكل‌گيري است و در ماه‌هاي آينده به بلوغ خود ادامه خواهد داد.

بعد از ۶ هفته

اكثر بيماران از نظر راحتي روزمره احساس بهبودي كامل مي‌كنند، اگرچه ممكن است لابياها تا 6 ماه به طور نامحسوس از نظر شكل و حساسيت تغيير كنند. اگر متوجه تورم، عدم تقارن يا ناراحتي مداوم فراتر از اين مرحله شديد، با كلينيك خود پيگيري كنيد.

چگونه بخوابيم

به پشت بخوابيد و يك بالش زير زانوهايتان قرار دهيد تا لگنتان كمي بالاتر قرار گيرد. اين حالت به كاهش جريان خون به ناحيه كمك مي‌كند و تورم را به حداقل مي‌رساند. از غلتيدن به پهلو يا شكم، به خصوص در دو هفته اول، خودداري كنيد.

چگونه بنشينيم

از يك بالشتك نرم و ترجيحاً به شكل دونات استفاده كنيد تا از فشار آوردن به لابياها جلوگيري شود. فقط براي مدت كوتاهي بنشينيد، به خصوص در 10 روز اول. براي جلوگيري از سفتي و پشتيباني از گردش خون، مرتباً بايستيد و حركات كششي انجام دهيد.

چگونه و چه زماني حمام كنيم

دوش گرفتن معمولاً پس از ۴۸ ساعت مجاز است، اما بايد حداقل ۴ تا ۶ هفته از وان حمام خودداري شود. خيس خوردن طولاني مدت مي‌تواند خطر عفونت را افزايش داده و بهبودي را به تأخير بيندازد. همچنين از استخر، سونا و وان آب گرم تا زماني كه جراح شما بي‌خطر بودن آن را تأييد كند، خودداري كنيد.

چه زماني رابطه جنسي داشته باشيم

معمولاً حداقل تا شش هفته رابطه جنسي توصيه نمي‌شود. بافت لابيا در طول بهبودي حساس است و رابطه جنسي زودرس مي‌تواند منجر به درد، پارگي يا باز شدن مجدد زخم شود. جراح شما بر اساس پيشرفت بهبودي شما، زمان مناسب براي از سرگيري فعاليت جنسي را به شما راهنمايي خواهد كرد. براي جزئيات بيشتر، به صفحه اختصاصي ما در مورد رابطه جنسي پس از لابياپلاستي مراجعه كنيد.

عمل هودكتومي ممكن است عوارضي مانند تورم، درد، و قرمزي ناحيه جراحي داشته‌باشد كه معمولا موقتي‌اند. گاهي عفونت يا خونريزي رخ مي‌دهد كه با مراقبت مناسب قابل درمان است. در موارد نادر ممكن است حساسيت كليتوريس كاهش يابد يا آسيب عصبي اتفاق بيفتد كه روي لذت جنسي تأثيرگذار است:

• تورم و قرمزي موقت
• درد يا ناراحتي در محل جراحي
• خونريزي خفيف
• عفونت (نادر)
• كاهش يا تغيير حساسيت كليتوريس (خيلي نادر)
• آسيب عصبي احتمالي
• اسكار يا جاي زخم

جاي زخم بعد از عمل هودكتومي باقي مي ماند؟

جاي زخم بعد از عمل هودكتومي، خطي به سمت پايين روي لابياي مينور خواهد بود. در برخي افراد كه لازم است پوست بيشتري برداشته شود، مدل برش و زخم شبيه V و Y است. اسكار بعد هودكتومي به مرور زمان بهبود مي‌يابد، اما مدت زمان مورد نياز براي بهبود بين افراد متفاوت است و تحت تاثير عوامل مختلفي قرار دارد. بعد از ترميم، به‌دليل جذبي بودن بخيه‌ها معمولا اثري از جاي زخم باقي نمي‌ماند اما در برخي موارد ممكن است زخم به شكل يك خط نازك كوچك باقي بماند.

نتيجه گيري و راهنماي مراجعه به دكتر

با توجه به افزايش محبوبيت روش‌هاي جوانسازي واژن، زنان به آگاهي بيشتري درباره سلامت جنسي رسيده‌اند و به‌دنبال روش‌هاي افزايش رضايت جنسي هستند. كوچك كردن كلاهك كليتوريس يكي از همين جراحي‌هاي زيبايي و درماني است كه با حل مشكل بزرگي كلاهك كليتوريس باعث بهبود سلامت و حساسيت جنسي و اعتماد بنفس بيشتر در زنان مي‌شود. هودكتومي با برداشتن بافت اضافي كليتوريس، شكل و كاركرد اين اندام جنسي حساس را بهبود مي‌بخشد. براي انجام هودكتومي حتما سراغ جراح متخصص و مجربي برويد تا ريسك بروز عوارض به حداقل برسد.

براي اطلاع از هزينه عمل لابياپلاستي به وب سايت دكتر طاهره فروغي فر مراجعه كنيد.

اگر به‌تازگي عمل برداشتن رحم انجام داده‌ايد و يا مي‌خواهيد به‌زودي از اين روش درماني براي رفع مشكل خود استفاده كنيد، بايد مراقبت‌هاي بعد از عمل هيستركتومي را به خوبي بشناسيد. در اينجا نكات مهم مراقبتي پس از عمل هيستركتومي را توضيح مي‌دهيم.

فعاليت بدني

هرگاه احساس خستگي داريد، استراحت كنيد. همچنين خواب كافي به بهبودي شما كمك مي‌كند. سعي كنيد هر روز مقدار كمي پياده‌روي كنيد. با زمان كم مثلا يك ربع در روز پياده‌روي را شروع كنيد و سپس به‌تدريج مدت زمان پياده‌روي خود را افزايش دهيد. ورزش پياده‌روي جريان خون را افزايش داده و به پيشگيري از بيماري‌هايي چون ذات‌الريه و يبوست كمك مي‌كند.

از بلند كردن و برداشتن هر چيزي كه به شما فشار مي‌آورد، خودداري كنيد. به‌اين‌ترتيب بايد از برداشتن و جابه‌جايي كودك، كيسه‌هاي مواد غذايي سنگين، ظروف شير، كيف يا كوله‌پشتي سنگين و جاروبرقي خودداري كنيد. از انجام فعاليت‌هاي سنگين مانند دوچرخه‌سواري، دويدن، وزنه‌برداري يا ورزش‌هاي هوازي تا زماني كه پزشكتان بگويد مشكلي ندارد، خودداري كنيد.

در ۲ هفته اول يا تا زماني كه پزشك به شما بگويد مشكلي ندارد از حمام كردن خودداري كنيد. از پزشك خود بپرسيد كه چه زماني مي‌توانيد دوباره رانندگي كنيد. بايد دو تا چهار هفته از محل كار خود مرخصي بگيريد. مدت زمان مرخصي به حجم كاري شما و احساستان بعد از عمل بستگي دارد. درباره برقراري مجدد رابطه جنسي با پزشك خود مشورت كنيد.

رژيم غذايي بعد از هيستركتومي

مي‌توانيد از رژيم غذايي معمولي خود پس از عمل هيستركتومي استفاده كنيد. اگر ناراحتي معده داريد بهتر است از غذاهاي ملايم و كم‌چرب مانند برنج ساده، مرغ كبابي، نان تست و ماست استفاده كنيد. مايعات فراوان بنوشيد (مگر اينكه پزشك شما را از اين كار منع كرده باشد) تغيير حركات روده پس از عمل عادي است. بااين‌حال سعي كنيد از ايجاد يبوست و زور زدن براي دفع مدفوع جلوگيري كنيد. اگر بعد از گذشت چند روز اجابت مزاج نداشتيد، از پزشك خود در مورد مصرف يك ملين خفيف سوال كنيد.

مصرف داروها بعد از هيستركتومي

پزشك به شما خواهد گفت كه چه زماني مي‌توانيد مصرف داروهاي خود را مجدداً شروع كنيد. همچنين پزشك دستورالعمل‌هايي در مورد مصرف داروهاي جديد به شما خواهد داد.

• اگر آسپرين يا رقيق‌كننده‌هاي خون ديگري مصرف مي‌كنيد، از پزشك خود بپرسيد كه آيا مي‌توانيد آن‌ها را مصرف كنيد؟ و اينكه چه زماني براي شروع مصرف مجدد آن‌ها مناسب است؟
• اگر پزشك داروي تجويزي براي درد به شما داده است، آن را طبق دستور مصرف كنيد
• اگر داروي مسكن تجويزي مصرف نمي‌كنيد، از پزشك خود بپرسيد كه آيا مي‌توانيد از داروهاي مسكن بدون نسخه استفاده كنيد
• درصورتي‌كه پزشك آنتي‌بيوتيك تجويز كرده است، آن‌ها را طبق دستور داده شده مصرف كنيد. اگر فكر كرديد احساس بهتري داريد، نبايد مصرف داروهاي آنتي‌بيوتيك را قطع كنيد. دوره كامل آنتي‌بيوتيك خودتان را بايد كامل كنيد

اگر فكر مي‌كنيد داروهاي ضد درد باعث ناراحتي معده شما مي‌شوند:

• داروهاي خود را بعد از غذا مصرف كنيد (مگر اينكه پزشك به شما گفته باشد كه اين كار را نكنيد)
• با پزشك مشورت كنيد تا در صورت امكان، داروي شما را عوض كند

مراقبت از بخيه‌ها

سعي كنيد ناحيه بخيه‌ها را تميز و خشك نگه داريد. محل بخيه‌ها را هر روز با آب گرم و صابون بشوييد و سپس خشك كنيد. از پراكسيد هيدروژن يا الكل براي شستن اين ناحيه استفاده نكنيد، زيرا مي‌توانند روند بهبودي را كندتر كنند. مي‌توانيد آن ناحيه را با يك باند گازي بپوشانيد تا به وسيله لباس خراشيده نشود. بانداژ را هر روز عوض كنيد. ممكن است مقداري خونريزي واژينال خفيف داشته باشيد. در صورت نياز مي‌توانيد از نوار بهداشتي استفاده كنيد. از دوش واژينال و استفاده از تامپون بدون مشورت با پزشك، خودداري كنيد.

انواع هيستركتومي

انواع مختلفي از هيستركتومي وجود دارد. نوع عمل مناسب شما بستگي به دليل نياز به اين عمل و ميزان رحم و دستگاه تناسلي كه مي‌تواند دست‌نخورده باقي بماند، بستگي دارد. به‌اين‌ترتيب انواع اصلي هيستركتومي عبارت‌اند از:

• هيستركتومي كامل: در اين روش كل رحم و دهانه رحم برداشته مي‌شوند. هيستركتومي كامل رايج‌ترين نوع اين عمل است
• ساب توتال: در طي برداشتن رحم ساب توتال، تنها بدنه اصلي رحم حذف مي‌شود. به‌اين‌ترتيب دهانه رحم در جاي خود باقي مي‌ماند
• هيستركتومي كامل به همراه سالپنگو اوفوركتومي دوطرفه: در اين عمل رحم، دهانه رحم، لوله‌هاي فالوپ (سالپنژكتومي) و تخمدان‌ها (اوفوركتومي) خارج مي‌شوند
• هيستركتومي راديكال: در اين روش رحم و بافت‌هاي اطراف آن ازجمله لوله‌هاي فالوپ، قسمتي از واژن، تخمدان‌ها، غدد لنفاوي و همچنين بافت چربي برداشته مي‌شوند

عمل هيستركتومي به چه روش‌هاي قابل انجام است؟

سه روش براي انجام هيستركتومي وجود دارد:

• لاپاراسكوپي: در اين روش رحم از طريق ايجاد چند برش كوچك در شكم برداشته مي‌شود
• هيستركتومي واژينال: در اين روش، در بالاي واژن يك بريدگي ايجادشده و از طريق آن رحم برداشته مي‌شود
• هيستركتومي شكمي: در اين عمل رحم از طريق ايجاد بريدگي در قسمت تحتاني شكم از بدن خارج مي‌شود. از مهم‌ترين عوارض اين روش، ايجاد زخم و اسكار روي بدن افراد است، خصوصاً آن‌هايي كه داراي مشكل اضافه‌وزن هستند بيشتر در معرض اين مشكل قرار دارند

بيشتر كتاب‌ هاي زوج ‌درماني دنيا، درباره طبقه متوسط شهري، مخصوصا طبقه متوسط شهري تحصيل كرده نوشته شده‌ اند و در آن ها خيلي كمتر به زن و شوهري پرداخته شده كه مثلا در يكي از ايالت‌ هاي مركزي آمريكا در مزرعه ‌اي با هم زندگي ‌مي‌كنند.

برنامه و مراحل زوج‌ درماني‌ اين ها با زن و شوهري كه ديكس يا شارف، در نيويورك ارزيابي مي ‌كنند، فرق دارد. آنجا هم خيلي اينطور نيست كه كشاورز روستايي بداند و بتواند به زوج ‌درماني دسترسي داشته باشد.

در ايران هم طبقه‌اي كه به زوج‌ درمانگر مراجعه مي ‌كنند، بيشتر طبقه متوسط شهري است. اما طبقه ‌اي كه به زوج‌ درماني نياز دارد؛ طبقه متوسط شهري، طبقه پايين شهري، طبقه بالاي شهري و طبقه روستايي است.

همه طبقات به زوج ‌درماني نياز دارند اما نوع كار و تمريني كه براي هر كدام ازآن ها انجام مي ‌شود، طبيعتا خيلي متفاوت است و كار و تمرين براي زوج تحصيل كرده‌ اي كه آگاهي بيشتري دارند، با زوج كم‌ سواد و كم ‌دانش تفاوت دارد. كار با يك زوج تحصيل‌ كرده كه آگاهي و مهارت‌ دارند با زوجي كم ‌سواد و كم ‌دانش كه ارتباطات كمي با دنياي بيروني‌ دارند، يكسان نيست.

شما عزيزان مي توانيد براي رزرو وقت مشاوره زوج‌درماني با متخصصان باتجربهٔ گروه ويان تماس بگيريد

چه مشكلاتي كه توسط زوج درمانگر ريشه يابي مي شود؟

مشكلات ارتباطي: يكي از شايع‌ترين دلايل مراجعه زوجين به درمانگر، مشكلات در برقراري ارتباط موثر است. اين مشكلات مي‌تواند شامل عدم گوش دادن فعال، بيان احساسات به شيوه‌اي ناسالم، سوء تفاهم و… باشد.

اختلافات در سبك زندگي: تفاوت در ارزش‌ها، اهداف، سبك زندگي و انتظارات مي‌تواند باعث ايجاد تنش و اختلاف بين زوجين شود.

مشكلات جنسي: مسائل مربوط به ميل جنسي، عملكرد جنسي و رضايت جنسي از جمله مواردي هستند كه مي‌توانند در زوج درماني مورد بررسي قرار گيرند.

مشكلات اعتماد: خيانت، دروغگويي و نقض اعتماد مي‌توانند به شدت به رابطه آسيب بزنند و نياز به مداخله درماني داشته باشند.

مديريت خشم: خشم كنترل نشده و نحوه برخورد با آن مي‌تواند به رابطه آسيب جدي وارد كند.

مسائل مالي: اختلاف نظر در مورد مديريت پول و بودجه خانواده مي‌تواند باعث ايجاد تنش و استرس در رابطه شود.

مسائل مربوط به فرزندپروري: اختلاف نظر در مورد تربيت فرزندان، نحوه تقسيم مسئوليت‌هاي فرزندپروري و… مي‌تواند به رابطه زوجين آسيب برساند.

تغييرات زندگي: رويدادهاي مهم زندگي مانند تولد فرزند، از دست دادن شغل، بيماري و… مي‌توانند بر رابطه زوجين تاثير گذاشته و نياز به سازگاري داشته باشند.

اختلافات فرهنگي: تفاوت‌هاي فرهنگي بين زوجين مي‌تواند باعث ايجاد سوء تفاهم و مشكلاتي در ارتباط شود.

زگيل‌ها زماني شروع به رشد مي‌كنند كه سلول‌هاي پوستي زودتر از حالت طبيعي رشد نمايند. زيرا در اين حالت به ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) آلوده مي‌شوند. در ميان 150 نوع (HPV) حدود 10 عامل ايجاد زگيل‌هاي پوستي از جمله زگيل‌هاي سطحي، كف پا و تخت، اين دسته به شمار مي‌روند.

برخي از سويه‌هاي ديگر باعث ايجاد زگيل مقعدي و زگيل تناسلي مي‌شوند. همچنين دسته‌اي ديگر از انواع (HPV) كه از طريق رابطۀ جنسي منتقل مي‌شوند، در بروز سرطان‌هاي رحم و ساير سرطان‌هاي دستگاه تناسلي نقش دارند. اما گونه‌هايي كه باعث ايجاد زگيل‌هاي پوستي مي‌شوند به ندرت با سرطان ارتباط دارند.

راه هاي انتقال زگيل

همۀ ما به طور مكرر در معرض ابتلا به ويروس (HPV) قرار داريم. به عنوان مثال زماني كه با يكديگر دست مي‌دهيم يا دستگيره را لمس مي‌كنيم، احتمال ابتلا افزايش مي‌بايد. در حالي كه تنها برخي از افراد دچار زگيل مي‌شوند و به همين دليل توضيح اين موضوع دشوار است. كودكان و افراد مبتلا به ناهنجاري‌هاي سيستم ايمني در گروه افراد آسيب پذير به حساب مي‌آيند.

به دلايلي كه تا كنون مشخص نيست، افرادي كه در مشاغل خاصي در تماس مستقيم با گوشت، ماهي يا مرغ‌هاي زنده قرار دارند، مستعد ابتلا به اين ويروس خواهند بود. به صورت كلي، محدود افرادي در معرض ابتلا به اين ويروس قرار دارند.

زگيل‌هاي پوستي به صورت معمول مسري نيستند. آن‌ها مي‌توانند از طريق تماس مستقيم، به طور عمده از طريق شكستگي در پوست، از فردي به فرد ديگر منتقل شوند. بنابر مطالعات، شما مي‌توانيد زگيل‌ها را از سطوحي مانند كف اتاق‌هاي رختكن يا دوش حمام دريافت كنيد. اما منبع مشخصي جهت آگاهي از تعداد دفعات ابتلا وجود ندارد.

زگيل‌هاي يك قسمت از بدن مي‌تواند به مناطق ديگر نيز منتقل شود، بنابراين شستن دست و هر قسمتي از بدن كه با زگيل‌هاي پوستي شما در تماس است، از جمله ناخن يا انگشتان دست اهميت دارد.

عفونت ويروس زگيل

عفونت ويروس زگيل متفاوت از عفونت‌هاي باكتريايي ديگر مانند گلودرد استرپتوكوكي است كه افراد زيادي به آن مبتلا مي‌شوند. از اين رو درمان خاص خود را دارد. زيرا به صورت مشخص و با روند قابل ملاحظه‌اي پيشرفت مي‌كند. روش‌هاي درمان زگيل بسيار كمتر از موارد ديگر قطعي است.

به گفتۀ دكتر «سوزان اولبريخت» متخصص پوست، ويروس زگيل در لايۀ بالايي پوست قرار دارد و به همين دليل بيان محل يا ميزان دريافت اين ويروس ممكن نيست. ويروس ممكن است سال‌ها در اين محل زندگي كند. پس از اين مدت در پوست به صورت زگيل ظاهر ‌شود. زماني كه زگيل از بين رفت، هنوز مي‌توان ويروس را در اپيدرم مشاهده كرد.
انواع متداول زگيل هاي پوستي

ظاهر زگيل‌هاي مختلف با مشخصات مشترك در ظاهر يعني سطح برجسته، خشن و گاهي اوقات با لكه‌هاي تيره ديده شده‌اند. رنگ زگيل‌هاي معمولي به صورت روشن تا خاكستري يا قهوه‌اي و بيشتر روي دست ديده مي‌شود. اما ممكن است در هر جايي از بدن با اين ويِژگي ظاهر شود. درمان آن دسته از زگيل‌هايي كه در زير و اطراف ناخن و انگشتان پا بوجود مي‌آ‌يند، در مقايسه با انواع ديگر دشوار است.
زگيل ناحيه تناسلي

زگيل‌هاي تناسلي يكي از رايج‌ترين انواع عفونت‌هاي مقاربتي است. تقريباً همۀ افراد فعال جنسي در برخي از مراحل زندگي خود حداقل به يك نوع ويروس پاپيلوماي انساني (HPV)، ويروسي كه باعث زگيل‌هاي تناسلي مي‌شود، آلوده مي‌شوند. زگيل‌هاي تناسلي بر بافت‌هاي مرطوب ناحيۀ تناسلي تأثير مي‌گذارد. آن‌ها مانند برجستگي‌هاي كوچك و گوشتي به نظر مي‌رسند يا ظاهري شبيه گل كلم دارند. در بسياري از موارد زگيل‌ها براي ديده شدن بسيار كوچك و ريز با تشخيص دكتر زگيل تناسلي تشخيص داده مي‌شوند.

برخي از سويه‌هاي (HPV) دستگاه تناسلي مي‌توانند باعث ايجاد زگيل تناسلي گردند. در حالي كه برخي ديگر مي‌توانند باعث سرطان شوند. واكسن مي‌تواند به محافظت در برابر برخي از گونه‌هاي (HPV) دستگاه تناسلي كمك كند. در زنان زگيل‌هاي تناسلي مي‌توانند روي مجرا، ديواره‌هاي واژن، ناحيۀ بين دستگاه تناسلي خارجي و مقعد، كانال مقعد و دهانۀ رحم رشد كنند. در مردان ممكن است در نوك يا شاخۀ آلت تناسلي، بيضه يا مقعد ايجاد شوند. زگيل تناسلي همچنين در دهان يا گلوي شخصي كه با فرد آلوده تماس جنسي دهاني داشته است، وجود دارد.
علائم و نشانه هاي زگيل‌هاي تناسلي عبارتند از:

    تورم كوچك، گوشتي، قهوه‌اي يا صورتي در ناحيۀ تناسلي
    شكلي شبيه گل كلم از نماي چندين زگيل نزديك به هم
    خارش يا ناراحتي در ناحيه تناسلي
    خونريزي همراه با مقاربت

زگيل‌هاي تناسلي گاهي آنقدر ريز و صاف مي‌شوند كه قابل تشخيص و ديدن نيست. اما به ندرت زگيل‌هاي تناسلي در فردي كه داراي ضعف سيستم ايمني است، مي‌تواند به صورت دسته‌هاي بزرگ ديده شود.

جراح زنان و زايمان با روش‌هاي كم تهاجمي

اطلاعات پيش‌زمينه در مورد فيبروم‌ها

لطفاً براي مرور كلي در مورد فيبروم‌ها و گزينه‌هاي درماني، به پست‌هاي قبلي وبلاگ مراجعه كنيد! اين پست به طور خاص بر چگونگي تأثير فيبروم‌ها بر باروري و بارداري تمركز خواهد كرد.

آيا فيبروم باعث ناباروري مي‌شود؟

فيبروم‌ها بسيار شايع هستند و تا ۸۰٪ از زنان را تحت تأثير قرار مي‌دهند. اكثر زناني كه فيبروم دارند، بدون نياز به درمان، بارداري‌هاي موفقي را تجربه مي‌كنند. اغلب اوقات فيبروم‌ها كوچك (كمتر از ۵ سانتي‌متر) يا در ناحيه‌اي از رحم هستند كه بر پتانسيل توليد مثل تأثيري نمي‌گذارد.

چه نوع فيبروم‌هايي مي‌توانند بر باروري تأثير بگذارند؟

عامل اصلي كه تعيين مي‌كند آيا فيبروم بر باروري تأثير مي‌گذارد يا خير، محل قرارگيري آن است. فيبروم‌هاي زير مخاطي يا آن‌هايي كه در امتداد يا درون حفره رحم قرار دارند، ممكن است خطر ناباروري و از دست دادن بارداري را افزايش دهند. اين نوع فيبروم‌ها معمولاً ارزش درمان با روش هيستروسكوپي را دارند كه در زير مورد بحث قرار گرفته است. فيبروم‌هايي كه با آندومتر يا حفره رحم در تماس نيستند، كه به عنوان فيبروم‌هاي داخل ديواره‌اي نيز شناخته مي‌شوند، گمان نمي‌رود كه بر باروري تأثير بگذارند. با اين حال، اگر بسيار بزرگ باشند، ممكن است با تغيير شكل رحم، بر آن تأثير بگذارند. اين جزئيات ارزش يك گفتگوي فردي با متخصص زنان و زايمان شما را دارند.

آيا فيبروم مي‌تواند منجر به عوارض در بارداري شود؟

در اكثر موارد خير! به ندرت مي‌توانند عوارض زير را ايجاد كنند:

• انقباضات زودرس يا زايمان زودرس: فيبروم‌ها به هورمون‌ها واكنش نشان مي‌دهند و به همين دليل در دوران بارداري تمايل به رشد دارند. اگر فيبروم‌ها بزرگ شوند، مي‌توانند رحم را "كش بياورند" و رحم ممكن است با انقباض واكنش نشان دهد. معمولاً اين انقباضات منجر به زايمان نمي‌شوند، اما به ندرت مي‌توانند منجر به زايمان زودرس شوند.
• درد: به ندرت پيش مي‌آيد كه فيبروم‌ها در دوران بارداري از ميزان خون‌رساني خود بيشتر شوند و منجر به چيزي به نام دژنراسيون فيبروم شوند. وقتي اين اتفاق مي‌افتد، فرد مي‌تواند در محل فيبروم درد را تجربه كند. اين درد معمولاً به صورت حمايتي مديريت مي‌شود و با گذشت زمان از بين مي‌رود.
• جنين بريچ يا عرضي: اگر فيبروم باعث انحراف حفره رحم شود، مي‌تواند بر موقعيت جنين در رحم تأثير بگذارد.

چه گزينه‌هايي براي درمان دارم؟

همانطور كه در بالا ذكر شد، اغلب اوقات فيبروم‌ها بر باروري يا بارداري تأثيري ندارند و بنابراين با نظارت مديريت مي‌شوند! با اين حال، اگر علائم يا نگراني‌هايي داريد، توصيه مي‌كنم با متخصص زنان و زايمان خود در مورد بهترين گزينه درماني براي خود صحبت كنيد. همانطور كه در پست قبلي وبلاگ بحث شد، چندين روش جراحي حفظ رحم براي برداشتن يا كوچك كردن فيبروم‌ها وجود دارد. با اين حال، تنها روشي كه داده‌هاي كافي براي اثبات ايمني آن قبل از بارداري وجود دارد، ميومكتومي است كه به برداشتن فيبروم (فيبروم‌ها) از طريق جراحي اشاره دارد. براي اين كار دو گزينه وجود دارد:

• ميومكتومي هيستروسكوپي: اين روشي است كه در آن پزشك با دوربين وارد رحم مي‌شود و فيبروم‌ها را از داخل حفره رحم خارج مي‌كند. اين روش بسيار كم‌تهاجمي است، بهبودي يك روزه دارد و خطرات يا عوارض جانبي بسيار كمي دارد. با اين حال، فقط مي‌توان فيبروم‌هاي زير مخاطي را به اين روش حذف كرد، يعني آن‌هايي كه تا حدي يا كاملاً در داخل حفره رحم هستند. همانطور كه در بالا ذكر شد، اين‌ها مواردي هستند كه به احتمال زياد بر باروري تأثير مي‌گذارند.
• ميومكتومي شكمي يا لاپاراسكوپي: اين روشي است كه در آن فيبروم‌ها از طريق برشي در شكم از رحم خارج مي‌شوند. در مقايسه با روش هيستروسكوپي، مي‌توان به همه فيبروم‌ها دسترسي پيدا كرد و آنها را برداشت. با اين حال، معايب آن در مقايسه با روش هيستروسكوپي اين است كه دوره نقاهت طولاني‌تر و خطرات آن بيشتر است. علاوه بر اين، توصيه مي‌شود پس از اين روش ۳ تا ۶ ماه قبل از بارداري صبر كنيد تا زخم‌هاي روي رحم بهبود يابند و پزشك ممكن است زايمان سزارين را به شما توصيه كند.

آسيب‌هاي روحي نقش مهمي در ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت ايفا مي‌كنند. بسياري از مهاجران در كشورهاي خود با تجربيات آسيب‌زا روبرو هستند. اين تجربيات ممكن است بر سلامت روان آنها تأثير بگذارد و بايد در ارزيابي‌ها در نظر گرفته شوند.

براي مشاوره با روانشناس زن در تهران با گروه ويان تماس بگيريد.

ارزيابي تروما شامل درك تأثير آن بر فرد است. اين شامل اثرات عاطفي، رواني و گاهي اوقات جسمي مي‌شود. ارزيابان بايد در شناسايي علائم تروما و نحوه بروز آنها مهارت داشته باشند.

رويدادهاي آسيب‌زا مي‌توانند شامل آزار و اذيت سياسي، جنگ يا خشونت خانگي باشند. ارزيابي‌ها اغلب بر تأثيرات ذهني و عاطفي اين رويدادها تمركز دارند. هدف، بيان چگونگي تأثير اين تجربيات بر وضعيت رواني فعلي متقاضي است.

تشخيص و مستندسازي آسيب‌هاي روحي بسيار مهم است. اين امر مي‌تواند از درخواست‌هاي پناهندگي يا محافظت در برابر اخراج پشتيباني كند. ارزيابي‌هاي دقيق مي‌تواند ماهيت جدي تجربيات گذشته و تأثير پايدار آنها را برجسته كند.

ارزيابان بايد با حساسيت به ارزيابي آسيب‌هاي رواني بپردازند. رويكردي مبتني بر آسيب‌هاي رواني تضمين مي‌كند كه فرآيند ارزيابي با دقت انجام شود. اين ملاحظه براي دستيابي به بينش‌هاي صادقانه و جامع در مورد تجربيات متقاضي حياتي است.

پيدا كردن يك متخصص سلامت روان واجد شرايط

يافتن متخصص سلامت روان مناسب براي ارزيابي روانشناختي مهاجرت بسيار مهم است. صلاحيت‌ها و تجربه در پرونده‌هاي مهاجرت از عوامل ضروري هستند. متخصص بايد داراي مجوز باشد و ترجيحاً در ارزيابي‌هاي پزشكي قانوني تخصص داشته باشد.

تجربه در پرونده‌هاي مهاجرتي بسيار ارزشمند است. متخصصاني كه با ماهيت پيچيده اين ارزيابي‌ها آشنا هستند مي‌توانند ارزيابي‌هاي دقيقي ارائه دهند. گزارش‌هاي آنها مي‌تواند به طور مؤثر از ادعاها در زمينه مهاجرت پشتيباني كند.

همچنين در نظر گرفتن شايستگي فرهنگي مهم است. يك متخصص كه پيشينه‌هاي متنوع را درك مي‌كند، مي‌تواند ارزيابي‌هاي دقيق‌تري ارائه دهد. خدمات دوزبانه به ويژه براي افراد غيرانگليسي زبان مفيد است و ارتباط دقيق را تضمين مي‌كند.

براي يافتن يك متخصص واجد شرايط، دريافت توصيه از وكلاي مهاجرت مي‌تواند مفيد باشد. متخصصان حقوقي اغلب با متخصصان سلامت روان همكاري مي‌كنند و مي‌توانند شما را به سمت ارزياب‌هاي قابل اعتماد راهنمايي كنند. علاوه بر اين، تحقيق در مورد نظرات آنلاين و اعتبارنامه‌هاي حرفه‌اي مي‌تواند به شما در انتخاب آگاهانه كمك كند.

اهميت مستندسازي و گزارش‌هاي حرفه‌اي

مستندسازي صحيح، سنگ بناي ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت است. اين مستندسازي، پايه و اساس استدلال‌هاي حقوقي را تشكيل مي‌دهد. گزارش‌هاي دقيق مي‌توانند به طور قابل توجهي بر نتايج پرونده‌هاي مهاجرتي تأثير بگذارند.

گزارش‌هاي حرفه‌اي بايد واضح، دقيق و جامع باشند. آن‌ها بايد وضعيت سلامت روان فرد را به طور مؤثر بيان كنند. هر جنبه‌اي از سابقه تا علائم فعلي بايد در آن‌ها گنجانده شود.

گزارش بايد با در نظر گرفتن مخاطبان حقوقي نوشته شود. متخصصان حقوقي براي طرح دعاوي خود به اين اسناد تكيه خواهند كرد. بنابراين، وضوح و مرتبط بودن بسيار مهم است.

در نهايت، يك گزارش حرفه‌اي بايد به استانداردهاي اخلاقي و حرفه‌اي پايبند باشد. اين گزارش بايد يافته‌هاي عيني ارزياب را منعكس كند. مستندات قوي مي‌تواند روايتي قانع‌كننده در فرآيند مهاجرت ارائه دهد.

نتيجه‌گيري: ارزش ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت

ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت نقش حياتي در فرآيند مهاجرت دارند. آنها بينشي در مورد سلامت روان و شرايط شخصي فرد ارائه مي‌دهند. اين ارزيابي‌ها مي‌توانند تأثير زيادي بر نتايج پرونده‌هاي مهاجرتي داشته باشند.

اين ارزيابي‌ها با پرداختن به نيازهاي سلامت روان، از روند قانوني پشتيباني مي‌كنند. آن‌ها به نشان دادن تأثيرات مهاجرت بر سلامت روان كمك مي‌كنند. ارزيابي‌ها در مواردي كه شامل تروما، سختي و آزار و اذيت مي‌شود، حياتي هستند.

در مجموع، ارزيابي‌هاي روانشناختي مزاياي قابل توجهي براي مهاجران و متخصصان حقوقي ارائه مي‌دهند. آنها تضمين مي‌كنند كه سلامت روان افراد در تصميمات حقوقي با دقت در نظر گرفته شود. اين رويكرد جامع مي‌تواند منجر به نتايج مهاجرتي آگاهانه‌تر و انساني‌تر شود.