سلامتي ارزش است سلامتي ارزش است .

سلامتي ارزش است

مراقبت‌هاي بعد از عمل هيستركتومي

اگر به‌تازگي عمل برداشتن رحم انجام داده‌ايد و يا مي‌خواهيد به‌زودي از اين روش درماني براي رفع مشكل خود استفاده كنيد، بايد مراقبت‌هاي بعد از عمل هيستركتومي را به خوبي بشناسيد. در اينجا نكات مهم مراقبتي پس از عمل هيستركتومي را توضيح مي‌دهيم.

فعاليت بدني

هرگاه احساس خستگي داريد، استراحت كنيد. همچنين خواب كافي به بهبودي شما كمك مي‌كند. سعي كنيد هر روز مقدار كمي پياده‌روي كنيد. با زمان كم مثلا يك ربع در روز پياده‌روي را شروع كنيد و سپس به‌تدريج مدت زمان پياده‌روي خود را افزايش دهيد. ورزش پياده‌روي جريان خون را افزايش داده و به پيشگيري از بيماري‌هايي چون ذات‌الريه و يبوست كمك مي‌كند.

از بلند كردن و برداشتن هر چيزي كه به شما فشار مي‌آورد، خودداري كنيد. به‌اين‌ترتيب بايد از برداشتن و جابه‌جايي كودك، كيسه‌هاي مواد غذايي سنگين، ظروف شير، كيف يا كوله‌پشتي سنگين و جاروبرقي خودداري كنيد. از انجام فعاليت‌هاي سنگين مانند دوچرخه‌سواري، دويدن، وزنه‌برداري يا ورزش‌هاي هوازي تا زماني كه پزشكتان بگويد مشكلي ندارد، خودداري كنيد.

در ۲ هفته اول يا تا زماني كه پزشك به شما بگويد مشكلي ندارد از حمام كردن خودداري كنيد. از پزشك خود بپرسيد كه چه زماني مي‌توانيد دوباره رانندگي كنيد. بايد دو تا چهار هفته از محل كار خود مرخصي بگيريد. مدت زمان مرخصي به حجم كاري شما و احساستان بعد از عمل بستگي دارد. درباره برقراري مجدد رابطه جنسي با پزشك خود مشورت كنيد.

رژيم غذايي بعد از هيستركتومي

مي‌توانيد از رژيم غذايي معمولي خود پس از عمل هيستركتومي استفاده كنيد. اگر ناراحتي معده داريد بهتر است از غذاهاي ملايم و كم‌چرب مانند برنج ساده، مرغ كبابي، نان تست و ماست استفاده كنيد. مايعات فراوان بنوشيد (مگر اينكه پزشك شما را از اين كار منع كرده باشد) تغيير حركات روده پس از عمل عادي است. بااين‌حال سعي كنيد از ايجاد يبوست و زور زدن براي دفع مدفوع جلوگيري كنيد. اگر بعد از گذشت چند روز اجابت مزاج نداشتيد، از پزشك خود در مورد مصرف يك ملين خفيف سوال كنيد.

 

مصرف داروها بعد از هيستركتومي

پزشك به شما خواهد گفت كه چه زماني مي‌توانيد مصرف داروهاي خود را مجدداً شروع كنيد. همچنين پزشك دستورالعمل‌هايي در مورد مصرف داروهاي جديد به شما خواهد داد.

  • اگر آسپرين يا رقيق‌كننده‌هاي خون ديگري مصرف مي‌كنيد، از پزشك خود بپرسيد كه آيا مي‌توانيد آن‌ها را مصرف كنيد؟ و اينكه چه زماني براي شروع مصرف مجدد آن‌ها مناسب است؟
  • اگر پزشك داروي تجويزي براي درد به شما داده است، آن را طبق دستور مصرف كنيد
  • اگر داروي مسكن تجويزي مصرف نمي‌كنيد، از پزشك خود بپرسيد كه آيا مي‌توانيد از داروهاي مسكن بدون نسخه استفاده كنيد
  • درصورتي‌كه پزشك آنتي‌بيوتيك تجويز كرده است، آن‌ها را طبق دستور داده شده مصرف كنيد. اگر فكر كرديد احساس بهتري داريد، نبايد مصرف داروهاي آنتي‌بيوتيك را قطع كنيد. دوره كامل آنتي‌بيوتيك خودتان را بايد كامل كنيد

اگر فكر مي‌كنيد داروهاي ضد درد باعث ناراحتي معده شما مي‌شوند:

  • داروهاي خود را بعد از غذا مصرف كنيد (مگر اينكه پزشك به شما گفته باشد كه اين كار را نكنيد)
  • با پزشك مشورت كنيد تا در صورت امكان، داروي شما را عوض كند

مراقبت از بخيه‌ها

سعي كنيد ناحيه بخيه‌ها را تميز و خشك نگه داريد. محل بخيه‌ها را هر روز با آب گرم و صابون بشوييد و سپس خشك كنيد. از پراكسيد هيدروژن يا الكل براي شستن اين ناحيه استفاده نكنيد، زيرا مي‌توانند روند بهبودي را كندتر كنند. مي‌توانيد آن ناحيه را با يك باند گازي بپوشانيد تا به وسيله لباس خراشيده نشود. بانداژ را هر روز عوض كنيد. ممكن است مقداري خونريزي واژينال خفيف داشته باشيد. در صورت نياز مي‌توانيد از نوار بهداشتي استفاده كنيد. از دوش واژينال و استفاده از تامپون بدون مشورت با پزشك، خودداري كنيد.

انواع هيستركتومي

انواع مختلفي از هيستركتومي وجود دارد. نوع عمل مناسب شما بستگي به دليل نياز به اين عمل و ميزان رحم و دستگاه تناسلي كه مي‌تواند دست‌نخورده باقي بماند، بستگي دارد. به‌اين‌ترتيب انواع اصلي هيستركتومي عبارت‌اند از:

  • هيستركتومي كامل: در اين روش كل رحم و دهانه رحم برداشته مي‌شوند. هيستركتومي كامل رايج‌ترين نوع اين عمل است
  • ساب توتال: در طي برداشتن رحم ساب توتال، تنها بدنه اصلي رحم حذف مي‌شود. به‌اين‌ترتيب دهانه رحم در جاي خود باقي مي‌ماند
  • هيستركتومي كامل به همراه سالپنگو اوفوركتومي دوطرفه: در اين عمل رحم، دهانه رحم، لوله‌هاي فالوپ (سالپنژكتومي) و تخمدان‌ها (اوفوركتومي) خارج مي‌شوند
  • هيستركتومي راديكال: در اين روش رحم و بافت‌هاي اطراف آن ازجمله لوله‌هاي فالوپ، قسمتي از واژن، تخمدان‌ها، غدد لنفاوي و همچنين بافت چربي برداشته مي‌شوند

عمل هيستركتومي به چه روش‌هاي قابل انجام است؟

سه روش براي انجام هيستركتومي وجود دارد:

  • لاپاراسكوپي: در اين روش رحم از طريق ايجاد چند برش كوچك در شكم برداشته مي‌شود
  • هيستركتومي واژينال: در اين روش، در بالاي واژن يك بريدگي ايجادشده و از طريق آن رحم برداشته مي‌شود
  • هيستركتومي شكمي: در اين عمل رحم از طريق ايجاد بريدگي در قسمت تحتاني شكم از بدن خارج مي‌شود. از مهم‌ترين عوارض اين روش، ايجاد زخم و اسكار روي بدن افراد است، خصوصاً آن‌هايي كه داراي مشكل اضافه‌وزن هستند بيشتر در معرض اين مشكل قرار دارند

برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۹ دى ۱۴۰۴ساعت: ۰۸:۵۷:۰۰ توسط:mohi موضوع:

چه كساني به مشاوره زوج‌ درماني در تهران نياز دارند؟

بيشتر كتاب‌ هاي زوج ‌درماني دنيا، درباره طبقه متوسط شهري، مخصوصا طبقه متوسط شهري تحصيل كرده نوشته شده‌ اند و در آن ها خيلي كمتر به زن و شوهري پرداخته شده كه مثلا در يكي از ايالت‌ هاي مركزي آمريكا در مزرعه ‌اي با هم زندگي ‌مي‌كنند.

برنامه و مراحل زوج‌ درماني‌ اين ها با زن و شوهري كه ديكس يا شارف، در نيويورك ارزيابي مي ‌كنند، فرق دارد. آنجا هم خيلي اينطور نيست كه كشاورز روستايي بداند و بتواند به زوج ‌درماني دسترسي داشته باشد.

در ايران هم طبقه‌اي كه به زوج‌ درمانگر مراجعه مي ‌كنند، بيشتر طبقه متوسط شهري است. اما طبقه ‌اي كه به زوج‌ درماني نياز دارد؛ طبقه متوسط شهري، طبقه پايين شهري، طبقه بالاي شهري و طبقه روستايي است.

همه طبقات به زوج ‌درماني نياز دارند اما نوع كار و تمريني كه براي هر كدام ازآن ها انجام مي ‌شود، طبيعتا خيلي متفاوت است و كار و تمرين براي زوج تحصيل كرده‌ اي كه آگاهي بيشتري دارند، با زوج كم‌ سواد و كم ‌دانش تفاوت دارد. كار با يك زوج تحصيل‌ كرده كه آگاهي و مهارت‌ دارند با زوجي كم ‌سواد و كم ‌دانش كه ارتباطات كمي با دنياي بيروني‌ دارند، يكسان نيست.

شما عزيزان مي توانيد براي رزرو وقت مشاوره زوج‌درماني با متخصصان باتجربهٔ گروه ويان تماس بگيريد

 

 

چه مشكلاتي كه توسط زوج درمانگر ريشه يابي مي شود؟

مشكلات ارتباطي: يكي از شايع‌ترين دلايل مراجعه زوجين به درمانگر، مشكلات در برقراري ارتباط موثر است. اين مشكلات مي‌تواند شامل عدم گوش دادن فعال، بيان احساسات به شيوه‌اي ناسالم، سوء تفاهم و… باشد.

اختلافات در سبك زندگي: تفاوت در ارزش‌ها، اهداف، سبك زندگي و انتظارات مي‌تواند باعث ايجاد تنش و اختلاف بين زوجين شود.

مشكلات جنسي: مسائل مربوط به ميل جنسي، عملكرد جنسي و رضايت جنسي از جمله مواردي هستند كه مي‌توانند در زوج درماني مورد بررسي قرار گيرند.

مشكلات اعتماد: خيانت، دروغگويي و نقض اعتماد مي‌توانند به شدت به رابطه آسيب بزنند و نياز به مداخله درماني داشته باشند.

مديريت خشم: خشم كنترل نشده و نحوه برخورد با آن مي‌تواند به رابطه آسيب جدي وارد كند.

مسائل مالي: اختلاف نظر در مورد مديريت پول و بودجه خانواده مي‌تواند باعث ايجاد تنش و استرس در رابطه شود.

مسائل مربوط به فرزندپروري: اختلاف نظر در مورد تربيت فرزندان، نحوه تقسيم مسئوليت‌هاي فرزندپروري و… مي‌تواند به رابطه زوجين آسيب برساند.

تغييرات زندگي: رويدادهاي مهم زندگي مانند تولد فرزند، از دست دادن شغل، بيماري و… مي‌توانند بر رابطه زوجين تاثير گذاشته و نياز به سازگاري داشته باشند.

اختلافات فرهنگي: تفاوت‌هاي فرهنگي بين زوجين مي‌تواند باعث ايجاد سوء تفاهم و مشكلاتي در ارتباط شود.

 

 

 


برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۹ دى ۱۴۰۴ساعت: ۰۸:۴۵:۳۳ توسط:mohi موضوع:

زگيل چيست؟

زگيل‌ها زماني شروع به رشد مي‌كنند كه سلول‌هاي پوستي زودتر از حالت طبيعي رشد نمايند. زيرا در اين حالت به ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) آلوده مي‌شوند. در ميان 150 نوع (HPV) حدود 10 عامل ايجاد زگيل‌هاي پوستي از جمله زگيل‌هاي سطحي، كف پا و تخت، اين دسته به شمار مي‌روند.

برخي از سويه‌هاي ديگر باعث ايجاد زگيل مقعدي و زگيل تناسلي مي‌شوند. همچنين دسته‌اي ديگر از انواع (HPV) كه از طريق رابطۀ جنسي منتقل مي‌شوند، در بروز سرطان‌هاي رحم و ساير سرطان‌هاي دستگاه تناسلي نقش دارند. اما گونه‌هايي كه باعث ايجاد زگيل‌هاي پوستي مي‌شوند به ندرت با سرطان ارتباط دارند.

 

 

راه هاي انتقال زگيل

همۀ ما به طور مكرر در معرض ابتلا به ويروس (HPV) قرار داريم. به عنوان مثال زماني كه با يكديگر دست مي‌دهيم يا دستگيره را لمس مي‌كنيم، احتمال ابتلا افزايش مي‌بايد. در حالي كه تنها برخي از افراد دچار زگيل مي‌شوند و به همين دليل توضيح اين موضوع دشوار است. كودكان و افراد مبتلا به ناهنجاري‌هاي سيستم ايمني در گروه افراد آسيب پذير به حساب مي‌آيند.

به دلايلي كه تا كنون مشخص نيست، افرادي كه در مشاغل خاصي در تماس مستقيم با گوشت، ماهي يا مرغ‌هاي زنده قرار دارند، مستعد ابتلا به اين ويروس خواهند بود. به صورت كلي، محدود افرادي در معرض ابتلا به اين ويروس قرار دارند.

زگيل‌هاي پوستي به صورت معمول مسري نيستند. آن‌ها مي‌توانند از طريق تماس مستقيم، به طور عمده از طريق شكستگي در پوست، از فردي به فرد ديگر منتقل شوند. بنابر مطالعات، شما مي‌توانيد زگيل‌ها را از سطوحي مانند كف اتاق‌هاي رختكن يا دوش حمام دريافت كنيد. اما منبع مشخصي جهت آگاهي از تعداد دفعات ابتلا وجود ندارد.

زگيل‌هاي يك قسمت از بدن مي‌تواند به مناطق ديگر نيز منتقل شود، بنابراين شستن دست و هر قسمتي از بدن كه با زگيل‌هاي پوستي شما در تماس است، از جمله ناخن يا انگشتان دست اهميت دارد.

 

عفونت ويروس زگيل

عفونت ويروس زگيل متفاوت از عفونت‌هاي باكتريايي ديگر مانند گلودرد استرپتوكوكي است كه افراد زيادي به آن مبتلا مي‌شوند. از اين رو درمان خاص خود را دارد. زيرا به صورت مشخص و با روند قابل ملاحظه‌اي پيشرفت مي‌كند. روش‌هاي درمان زگيل بسيار كمتر از موارد ديگر قطعي است.

به گفتۀ دكتر «سوزان اولبريخت» متخصص پوست، ويروس زگيل در لايۀ بالايي پوست قرار دارد و به همين دليل بيان محل يا ميزان دريافت اين ويروس ممكن نيست. ويروس ممكن است سال‌ها در اين محل زندگي كند. پس از اين مدت در پوست به صورت زگيل ظاهر ‌شود. زماني كه زگيل از بين رفت، هنوز مي‌توان ويروس را در اپيدرم مشاهده كرد.
انواع متداول زگيل هاي پوستي

ظاهر زگيل‌هاي مختلف با مشخصات مشترك در ظاهر يعني سطح برجسته، خشن و گاهي اوقات با لكه‌هاي تيره ديده شده‌اند. رنگ زگيل‌هاي معمولي به صورت روشن تا خاكستري يا قهوه‌اي و بيشتر روي دست ديده مي‌شود. اما ممكن است در هر جايي از بدن با اين ويِژگي ظاهر شود. درمان آن دسته از زگيل‌هايي كه در زير و اطراف ناخن و انگشتان پا بوجود مي‌آ‌يند، در مقايسه با انواع ديگر دشوار است.
زگيل ناحيه تناسلي

زگيل‌هاي تناسلي يكي از رايج‌ترين انواع عفونت‌هاي مقاربتي است. تقريباً همۀ افراد فعال جنسي در برخي از مراحل زندگي خود حداقل به يك نوع ويروس پاپيلوماي انساني (HPV)، ويروسي كه باعث زگيل‌هاي تناسلي مي‌شود، آلوده مي‌شوند. زگيل‌هاي تناسلي بر بافت‌هاي مرطوب ناحيۀ تناسلي تأثير مي‌گذارد. آن‌ها مانند برجستگي‌هاي كوچك و گوشتي به نظر مي‌رسند يا ظاهري شبيه گل كلم دارند. در بسياري از موارد زگيل‌ها براي ديده شدن بسيار كوچك و ريز با تشخيص دكتر زگيل تناسلي تشخيص داده مي‌شوند.

برخي از سويه‌هاي (HPV) دستگاه تناسلي مي‌توانند باعث ايجاد زگيل تناسلي گردند. در حالي كه برخي ديگر مي‌توانند باعث سرطان شوند. واكسن مي‌تواند به محافظت در برابر برخي از گونه‌هاي (HPV) دستگاه تناسلي كمك كند. در زنان زگيل‌هاي تناسلي مي‌توانند روي مجرا، ديواره‌هاي واژن، ناحيۀ بين دستگاه تناسلي خارجي و مقعد، كانال مقعد و دهانۀ رحم رشد كنند. در مردان ممكن است در نوك يا شاخۀ آلت تناسلي، بيضه يا مقعد ايجاد شوند. زگيل تناسلي همچنين در دهان يا گلوي شخصي كه با فرد آلوده تماس جنسي دهاني داشته است، وجود دارد.
علائم و نشانه هاي زگيل‌هاي تناسلي عبارتند از:

    تورم كوچك، گوشتي، قهوه‌اي يا صورتي در ناحيۀ تناسلي
    شكلي شبيه گل كلم از نماي چندين زگيل نزديك به هم
    خارش يا ناراحتي در ناحيه تناسلي
    خونريزي همراه با مقاربت

زگيل‌هاي تناسلي گاهي آنقدر ريز و صاف مي‌شوند كه قابل تشخيص و ديدن نيست. اما به ندرت زگيل‌هاي تناسلي در فردي كه داراي ضعف سيستم ايمني است، مي‌تواند به صورت دسته‌هاي بزرگ ديده شود.

 

 

 


برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۵ دى ۱۴۰۴ساعت: ۰۹:۰۷:۰۷ توسط:mohi موضوع:

6 نشانه پنهان اضطراب نوجوانان

 

 

1. تغييرات عاطفي  2. تغييرات اجتماعي 3. تغييرات جسمي 4. اختلال خواب 5. عملكرد ضعيف مدرسه 6. حملات هراس

همه نوجوانان گاهاً مقداري اضطراب را تجربه مي كنند. اضطراب در واقع يك واكنش طبيعي در برابر استرس است و گاهي اوقات به نوجوانان كمك مي كند تا با شرايط پرتنش يا فشار روبرو شوند. براي بسياري از نوجوانان مواردي مانند سخنراني در جمع ، امتحانات نهايي ، مسابقات مهم ورزشي يا حتي بيرون رفتن در يك قرار ملاقات مي تواند احساس دلهره و ناراحتي ايجاد كند. همچنين ممكن است افزايش ضربان قلب يا تعريق زياد را تجربه كنند. اينگونه مغز به احساس اضطراب پاسخ مي دهد.

بااين حال ، براي برخي از نوجوانان ، اضطراب مي تواند فراتر از اين علائم معمول باشد و بر دوستي و روابط خانوادگي ، شركت در فعاليت هاي فوق برنامه و حتي كارهاي مدرسه تأثير منفي بگذارد. وقتي احساس اضطراب در زندگي عادي روزمره تداخل ايجاد مي كند ، بايد وجود اختلال اضطرابي را در نظر گرفت. طبق گفته انستيتوي ملي بهداشت روان ، تقريباً 25٪ از افراد 13 تا 18 ساله داراي اختلال اضطراب هستند و كمتر از 6٪ آنها داراي يك اختلال اضطراب شديد هستند.

توجه به اينكه نوجوانان همزمان با رشد خود تغييرات گسترده جسمي و عاطفي را تجربه مي كنند ، تشخيص يك اختلال اضطرابي دشوار است. اين علائم پنهان اضطراب را در نوجوانان خود تماشا كنيد:

تغييرات احساسي: در حالي كه برخي از نوجوانان مضطرب، احساس نگراني فراگير را ابراز مي كنند ، ديگران تغييرات عاطفي ظريف مانند:تحريك پذيري، مشكل در تمركز، بي قراري، تغييرات اجتماعي و ... .

اضطراب مي تواند بر دوستي تأثير منفي بگذارد: اگر نوجوان شما ناگهان از فعاليت هاي مورد علاقه خود جلوگيري كرد يا برنامه ريزي با دوستان خود را متوقف كرد، خوب فكر كنيد. ممكن است متوجه اين موارد در فرزند خود شويد:

پرهيز از تعاملات اجتماعي با دوستان معمول، پرهيز از فعاليتهاي فوق برنامه، جداسازي از گروه همسالان، صرف وقت زياد به تنهايي، تغييرات فيزيكي.

بسياري از شكايات جسمي كه ممكن است با اختلال اضطرابي ايجاد شود، مراقب اين شكايات روان تني شايع باشيد:

سردردهاي مكرر ، از جمله ميگرن، مشكلات دستگاه گوارش، دردهاي بدون دليل، خستگي مفرط، شكايت از عدم احساس خوب و بدون دليل پزشكي واضح، تغيير در عادات غذايي، اختلال خواب.

خواب: آكادمي اطفال آمريكا توصيه مي كند نوجوانان 13 تا 18 سال به طور منظم 8 تا 10 ساعت بخوابند. متخصصان اطفال همچنين توصيه مي كنند صفحه هاي نمايش 30 دقيقه قبل از خواب خاموش شود و همه وسايل الكترونيكي را از اتاق خواب خارج كنيد.

تشخيص اينكه خستگي محصول اضطراب است يا يك برنامه شلوغ است ، مي تواند مشكل باشد. به اين موارد دقت كنيد:

مشكل به خواب رفتن، مشكل در خواب ماندن، كابوس هاي مكرر، احساس شادابي بعد از خواب.

 عملكرد ضعيف مدرسه: با توجه به اينكه اضطراب مي تواند از عادات خواب گرفته تا عادات غذايي تا از دست دادن مدرسه به دليل مسائل جسمي تأثير بگذارد ، تعجب آور نيست كه عملكرد ضعيف تحصيلي نيز مي تواند ناشي از اضطراب درمان نشده باشد. مراقب اين تغييرات در نوجوان خود باشيد:

جهش قابل توجه در نمرات (معمولاً رو به پايين)، تكاليف را بيش از حد معمول به تأخير مي اندازد يا در تمركز روي آنها مشكل دارد و ... .

علائم حملات هراس: همه نوجوانان مضطرب حملات وحشت را تجربه نمي كنند و برخي از آنها علائم خفيف وحشت را بدون تحمل حمله وحشت كامل تجربه مي كنند. علائم زير در ميان افراد مبتلا به اختلالات اضطرابي شايع است:

ضربان قلب سريع، عرق كردن و لرزيدن، سرگيجه، معده ناراحت، مشكل تنفس، درد قفسه سينه، احساس اينكه دارند مي ميرند، احساس اينكه "دارند ديوانه مي شوند"، بي حسي يا سوزن سوزن شدن دست و پا.

اگر به نظر مي رسد نوجوان شما با اضطرابي كه در مدرسه ، دوستي ، روابط خانوادگي يا ساير زمينه هاي عملكرد روزمره تداخل ايجاد مي كند دست و پنجه نرم مي كند ، مهم است كه به يك فرد متخصص مراجعه نمائيد. اضطراب قابل درمان است و بيشتر نوجوانان مي توانند ياد بگيرند كه اضطراب خود را مديريت كنند.

 


برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۲۵ دى ۱۴۰۴ساعت: ۰۹:۰۱:۴۵ توسط:mohi موضوع:

آيا فيبروم‌ها بر باروري تأثير مي‌گذارند؟


جراح زنان و زايمان با روش‌هاي كم تهاجمي

 

اطلاعات پيش‌زمينه در مورد فيبروم‌ها

لطفاً براي مرور كلي در مورد فيبروم‌ها و گزينه‌هاي درماني، به پست‌هاي قبلي وبلاگ مراجعه كنيد! اين پست به طور خاص بر چگونگي تأثير فيبروم‌ها بر باروري و بارداري تمركز خواهد كرد.

آيا فيبروم باعث ناباروري مي‌شود؟

فيبروم‌ها بسيار شايع هستند و تا ۸۰٪ از زنان را تحت تأثير قرار مي‌دهند. اكثر زناني كه فيبروم دارند، بدون نياز به درمان، بارداري‌هاي موفقي را تجربه مي‌كنند. اغلب اوقات فيبروم‌ها كوچك (كمتر از ۵ سانتي‌متر) يا در ناحيه‌اي از رحم هستند كه بر پتانسيل توليد مثل تأثيري نمي‌گذارد.

فيبروم.jpgچه نوع فيبروم‌هايي مي‌توانند بر باروري تأثير بگذارند؟

عامل اصلي كه تعيين مي‌كند آيا فيبروم بر باروري تأثير مي‌گذارد يا خير، محل قرارگيري آن است. فيبروم‌هاي زير مخاطي يا آن‌هايي كه در امتداد يا درون حفره رحم قرار دارند، ممكن است خطر ناباروري و از دست دادن بارداري را افزايش دهند. اين نوع فيبروم‌ها معمولاً ارزش درمان با روش هيستروسكوپي را دارند كه در زير مورد بحث قرار گرفته است. فيبروم‌هايي كه با آندومتر يا حفره رحم در تماس نيستند، كه به عنوان فيبروم‌هاي داخل ديواره‌اي نيز شناخته مي‌شوند، گمان نمي‌رود كه بر باروري تأثير بگذارند. با اين حال، اگر بسيار بزرگ باشند، ممكن است با تغيير شكل رحم، بر آن تأثير بگذارند. اين جزئيات ارزش يك گفتگوي فردي با متخصص زنان و زايمان شما را دارند.

آيا فيبروم مي‌تواند منجر به عوارض در بارداري شود؟

در اكثر موارد خير! به ندرت مي‌توانند عوارض زير را ايجاد كنند:

  • انقباضات زودرس يا زايمان زودرس: فيبروم‌ها به هورمون‌ها واكنش نشان مي‌دهند و به همين دليل در دوران بارداري تمايل به رشد دارند. اگر فيبروم‌ها بزرگ شوند، مي‌توانند رحم را "كش بياورند" و رحم ممكن است با انقباض واكنش نشان دهد. معمولاً اين انقباضات منجر به زايمان نمي‌شوند، اما به ندرت مي‌توانند منجر به زايمان زودرس شوند.
  • درد: به ندرت پيش مي‌آيد كه فيبروم‌ها در دوران بارداري از ميزان خون‌رساني خود بيشتر شوند و منجر به چيزي به نام دژنراسيون فيبروم شوند. وقتي اين اتفاق مي‌افتد، فرد مي‌تواند در محل فيبروم درد را تجربه كند. اين درد معمولاً به صورت حمايتي مديريت مي‌شود و با گذشت زمان از بين مي‌رود.
  • جنين بريچ يا عرضي: اگر فيبروم باعث انحراف حفره رحم شود، مي‌تواند بر موقعيت جنين در رحم تأثير بگذارد.

چه گزينه‌هايي براي درمان دارم؟

همانطور كه در بالا ذكر شد، اغلب اوقات فيبروم‌ها بر باروري يا بارداري تأثيري ندارند و بنابراين با نظارت مديريت مي‌شوند! با اين حال، اگر علائم يا نگراني‌هايي داريد، توصيه مي‌كنم با متخصص زنان و زايمان خود در مورد بهترين گزينه درماني براي خود صحبت كنيد. همانطور كه در پست قبلي وبلاگ بحث شد، چندين روش جراحي حفظ رحم براي برداشتن يا كوچك كردن فيبروم‌ها وجود دارد. با اين حال، تنها روشي كه داده‌هاي كافي براي اثبات ايمني آن قبل از بارداري وجود دارد، ميومكتومي است كه به برداشتن فيبروم (فيبروم‌ها) از طريق جراحي اشاره دارد. براي اين كار دو گزينه وجود دارد:

  • ميومكتومي هيستروسكوپي: اين روشي است كه در آن پزشك با دوربين وارد رحم مي‌شود و فيبروم‌ها را از داخل حفره رحم خارج مي‌كند. اين روش بسيار كم‌تهاجمي است، بهبودي يك روزه دارد و خطرات يا عوارض جانبي بسيار كمي دارد. با اين حال، فقط مي‌توان فيبروم‌هاي زير مخاطي را به اين روش حذف كرد، يعني آن‌هايي كه تا حدي يا كاملاً در داخل حفره رحم هستند. همانطور كه در بالا ذكر شد، اين‌ها مواردي هستند كه به احتمال زياد بر باروري تأثير مي‌گذارند.
  • ميومكتومي شكمي يا لاپاراسكوپي: اين روشي است كه در آن فيبروم‌ها از طريق برشي در شكم از رحم خارج مي‌شوند. در مقايسه با روش هيستروسكوپي، مي‌توان به همه فيبروم‌ها دسترسي پيدا كرد و آنها را برداشت. با اين حال، معايب آن در مقايسه با روش هيستروسكوپي اين است كه دوره نقاهت طولاني‌تر و خطرات آن بيشتر است. علاوه بر اين، توصيه مي‌شود پس از اين روش ۳ تا ۶ ماه قبل از بارداري صبر كنيد تا زخم‌هاي روي رحم بهبود يابند و پزشك ممكن است زايمان سزارين را به شما توصيه كند.



برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۱۰ دى ۱۴۰۴ساعت: ۱۰:۵۹:۰۱ توسط:mohi موضوع:

نقش تروما در ارزيابي‌هاي مهاجرت

آسيب‌هاي روحي نقش مهمي در ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت ايفا مي‌كنند. بسياري از مهاجران در كشورهاي خود با تجربيات آسيب‌زا روبرو هستند. اين تجربيات ممكن است بر سلامت روان آنها تأثير بگذارد و بايد در ارزيابي‌ها در نظر گرفته شوند.

براي مشاوره با روانشناس زن در تهران با گروه ويان تماس بگيريد.

ارزيابي تروما شامل درك تأثير آن بر فرد است. اين شامل اثرات عاطفي، رواني و گاهي اوقات جسمي مي‌شود. ارزيابان بايد در شناسايي علائم تروما و نحوه بروز آنها مهارت داشته باشند.

رويدادهاي آسيب‌زا مي‌توانند شامل آزار و اذيت سياسي، جنگ يا خشونت خانگي باشند. ارزيابي‌ها اغلب بر تأثيرات ذهني و عاطفي اين رويدادها تمركز دارند. هدف، بيان چگونگي تأثير اين تجربيات بر وضعيت رواني فعلي متقاضي است.

تشخيص و مستندسازي آسيب‌هاي روحي بسيار مهم است. اين امر مي‌تواند از درخواست‌هاي پناهندگي يا محافظت در برابر اخراج پشتيباني كند. ارزيابي‌هاي دقيق مي‌تواند ماهيت جدي تجربيات گذشته و تأثير پايدار آنها را برجسته كند.

ارزيابان بايد با حساسيت به ارزيابي آسيب‌هاي رواني بپردازند. رويكردي مبتني بر آسيب‌هاي رواني تضمين مي‌كند كه فرآيند ارزيابي با دقت انجام شود. اين ملاحظه براي دستيابي به بينش‌هاي صادقانه و جامع در مورد تجربيات متقاضي حياتي است.

پيدا كردن يك متخصص سلامت روان واجد شرايط

يافتن متخصص سلامت روان مناسب براي ارزيابي روانشناختي مهاجرت بسيار مهم است. صلاحيت‌ها و تجربه در پرونده‌هاي مهاجرت از عوامل ضروري هستند. متخصص بايد داراي مجوز باشد و ترجيحاً در ارزيابي‌هاي پزشكي قانوني تخصص داشته باشد.

تجربه در پرونده‌هاي مهاجرتي بسيار ارزشمند است. متخصصاني كه با ماهيت پيچيده اين ارزيابي‌ها آشنا هستند مي‌توانند ارزيابي‌هاي دقيقي ارائه دهند. گزارش‌هاي آنها مي‌تواند به طور مؤثر از ادعاها در زمينه مهاجرت پشتيباني كند.

همچنين در نظر گرفتن شايستگي فرهنگي مهم است. يك متخصص كه پيشينه‌هاي متنوع را درك مي‌كند، مي‌تواند ارزيابي‌هاي دقيق‌تري ارائه دهد. خدمات دوزبانه به ويژه براي افراد غيرانگليسي زبان مفيد است و ارتباط دقيق را تضمين مي‌كند.

براي يافتن يك متخصص واجد شرايط، دريافت توصيه از وكلاي مهاجرت مي‌تواند مفيد باشد. متخصصان حقوقي اغلب با متخصصان سلامت روان همكاري مي‌كنند و مي‌توانند شما را به سمت ارزياب‌هاي قابل اعتماد راهنمايي كنند. علاوه بر اين، تحقيق در مورد نظرات آنلاين و اعتبارنامه‌هاي حرفه‌اي مي‌تواند به شما در انتخاب آگاهانه كمك كند.

اهميت مستندسازي و گزارش‌هاي حرفه‌اي

مستندسازي صحيح، سنگ بناي ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت است. اين مستندسازي، پايه و اساس استدلال‌هاي حقوقي را تشكيل مي‌دهد. گزارش‌هاي دقيق مي‌توانند به طور قابل توجهي بر نتايج پرونده‌هاي مهاجرتي تأثير بگذارند.

گزارش‌هاي حرفه‌اي بايد واضح، دقيق و جامع باشند. آن‌ها بايد وضعيت سلامت روان فرد را به طور مؤثر بيان كنند. هر جنبه‌اي از سابقه تا علائم فعلي بايد در آن‌ها گنجانده شود.

گزارش بايد با در نظر گرفتن مخاطبان حقوقي نوشته شود. متخصصان حقوقي براي طرح دعاوي خود به اين اسناد تكيه خواهند كرد. بنابراين، وضوح و مرتبط بودن بسيار مهم است.

در نهايت، يك گزارش حرفه‌اي بايد به استانداردهاي اخلاقي و حرفه‌اي پايبند باشد. اين گزارش بايد يافته‌هاي عيني ارزياب را منعكس كند. مستندات قوي مي‌تواند روايتي قانع‌كننده در فرآيند مهاجرت ارائه دهد.

نتيجه‌گيري: ارزش ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت

ارزيابي‌هاي روانشناختي مهاجرت نقش حياتي در فرآيند مهاجرت دارند. آنها بينشي در مورد سلامت روان و شرايط شخصي فرد ارائه مي‌دهند. اين ارزيابي‌ها مي‌توانند تأثير زيادي بر نتايج پرونده‌هاي مهاجرتي داشته باشند.

اين ارزيابي‌ها با پرداختن به نيازهاي سلامت روان، از روند قانوني پشتيباني مي‌كنند. آن‌ها به نشان دادن تأثيرات مهاجرت بر سلامت روان كمك مي‌كنند. ارزيابي‌ها در مواردي كه شامل تروما، سختي و آزار و اذيت مي‌شود، حياتي هستند.

در مجموع، ارزيابي‌هاي روانشناختي مزاياي قابل توجهي براي مهاجران و متخصصان حقوقي ارائه مي‌دهند. آنها تضمين مي‌كنند كه سلامت روان افراد در تصميمات حقوقي با دقت در نظر گرفته شود. اين رويكرد جامع مي‌تواند منجر به نتايج مهاجرتي آگاهانه‌تر و انساني‌تر شود.


برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۱۰ دى ۱۴۰۴ساعت: ۰۹:۴۲:۳۲ توسط:mohi موضوع:

خشكي واژن

خشكي واژن

خشكي واژن مشكلي است كه بسياري از زنان را تحت تأثير قرار مي‌دهد و مي‌تواند در هر مرحله از زندگي ظاهر شود، اگرچه مواقعي وجود دارد كه اين كمبود آب بدن بيشتر است و باعث ناراحتي زيادي براي زناني كه از آن رنج مي‌برند، مانند خارش، سوزش يا درد در ناحيه واژن مي‌شود.

مخاط واژن

ويژگي‌هاي مخاط واژن در طول زندگي يك زن تغيير مي‌كند و عمدتاً تحت تأثير سطح هورمون‌ها (استروژن‌ها) قرار دارد. مخاط واژن براي محافظت از خود، مقدار زيادي مايعات ترشح مي‌كند تا هيدراته، مرطوب، انعطاف‌پذير و روان باقي بماند. ممكن است مايع روان‌كننده واژن كمتري توليد شود، كه در هنگام برانگيختگي جنسي (به عنوان مثال در دوران يائسگي) بيشتر است و به شروع التهاب و تحريك مخاط واژن كمك مي‌كند و باعث درد در هنگام رابطه جنسي مي‌شود .

چرا خشكي واژن ايجاد مي‌شود؟

كاهش توليد مايعات ممكن است دلايل مختلفي داشته باشد، اگرچه بيشتر به دليل تغييرات هورموني است :

كاهش سطح استروژن در دوران يائسگي باعث خشكي و آتروفي واژن مي‌شود.

پس از زايمان و به خصوص در دوران شيردهي ، خشكي گذرا نيز ممكن است به دليل تركيبي از عوامل هورموني و رواني رخ دهد.

زنان قبل از يائسگي كه به دلايل پزشكي (داروهايي مانند قرص‌هاي ضدبارداري خوراكي) يا جراحي سطح استروژن درون‌زا پايين‌تري دارند نيز ممكن است از خشكي واژن رنج ببرند.

ساير شرايط مانند ديابت ، استرس ، خستگي و اضطراب ممكن است اين خشكي را تشديد كنند.

ديسپاروني يا درد مقاربتي

خشكي واژن مي‌تواند با احساسات ناراحت‌كننده‌اي مانند سوزش، خارش، احساس سوزش و درد در ناحيه تناسلي، به خصوص در طول رابطه جنسي، همراه باشد. در اصطلاح پزشكي، اين حالت به عنوان ديسپاروني يا درد مقاربتي شناخته مي‌شود .

درد در هنگام رابطه جنسي يك بيماري شايع در بين زنان است كه با رويكرد درماني مناسب مي‌توان آن را متوقف يا كاهش داد.

علائم ديسپاروني

علامت اصلي ديسپاروني، درد هنگام مقاربت است كه در دهانه واژن يا در اعماق لگن احساس مي‌شود.

درد ممكن است موضعي باشد يا ممكن است احساس ناراحتي گسترده‌تري وجود داشته باشد.

ممكن است در روابط جنسي نارضايتي يا بي‌علاقگي رخ دهد.

توصيه‌هايي براي مواقعي كه در طول رابطه جنسي درد داريد

هنگام تجربه درد در طول رابطه جنسي، رعايت نكات زير مهم است:

  • به متخصص زنان مراجعه كنيد . در صورت بروز درد در هنگام رابطه جنسي، مشورت با متخصص زنان ضروري است.
  • از عوامل تحريك‌كننده دوري كنيد . استفاده از كرم‌ها، ژل‌ها يا ساير محصولات مراقبت و تميز كردن ناحيه تناسلي كه ناكافي باشند، مي‌تواند مخاط را تغيير داده و باعث تحريك شود.
  • ژل مخصوص ناحيه تناسلي حاوي هيالورونيك اسيد بزنيد . نشان داده شده است كه هيالورونيك اسيد به طور قابل توجهي خشكي واژن و ديسپاروني را بهبود مي‌بخشد.
  •  از داروهاي ديسپاروني عاقلانه استفاده كنيد . در موارد خاص، ممكن است لازم باشد به درمان دارويي متوسل شويد. متخصص زنان و زايمان كسي است كه بايد اين درمان را تجويز و بر آن نظارت كند.
  • درمان جراحي . در موارد شديد ديسپاروني يا مواردي كه به درمان محافظه‌كارانه مقاوم هستند، ممكن است درمان جراحي ضروري باشد.

برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۹ دى ۱۴۰۴ساعت: ۱۰:۴۹:۴۸ توسط:mohi موضوع:

اختلال بيش فعالي/كمبود توجه در كودكان چيست؟ علائم و نحوه درمان آنها را بشناسيد

توسط پزشك ما بررسي و تأييد شده است.

 

اغلب، والدين وقتي فرزندانشان را مي‌بينند كه بيش از حد فعال هستند و در نشستن آرام در كلاس مشكل دارند، در تمركز مشكل دارند و در انجام تكاليف خود مشكل دارند، يا حتي اغلب فراموش مي‌كنند و اغلب چيزها را گم مي‌كنند، نگران مي‌شوند. رفتارهايي مانند اين ممكن است نشان دهنده وجود بيماري به نام ADHD در كودك باشد.

اختلال بيش فعالي و كمبود توجه (ADHD) يك اختلال عصبي-رشدي است كه اغلب در كودكان تشخيص داده مي‌شود. كودكان مبتلا به ADHD اغلب در شركت در كلاس‌هاي درس، تعامل با همسالان و انجام فعاليت‌هاي روزانه مشكل دارند. 

علائم ADHD

بسياري از كودكان در تمركز كردن مشكل دارند يا بي‌قرار هستند. با اين حال، در كودكان مبتلا به ADHD، علائمي مانند بيش‌فعالي، تكانشگري و مشكل در تمركز بسيار شديدتر و مكرراً رخ مي‌دهد كه مي‌تواند در فعاليت‌هاي روزانه آنها چه در خانه و چه در مدرسه و همچنين در معاشرت اختلال ايجاد كند. سه نوع اصلي ADHD وجود دارد:

عدم تمركز

كودكاني كه به اين نوع ADHD مبتلا هستند، اغلب در تمركز، سازماندهي وظايف و تكميل كار مشكل دارند. آنها به راحتي حواسشان پرت مي‌شود و اغلب چيزهاي مهم را فراموش مي‌كنند. ساير ويژگي‌هايي كه اغلب ظاهر مي‌شوند عبارتند از: 

  • تمركز روي يك چيز براي مدت طولاني دشوار است.

  • اغلب چيزهاي مهم، مانند تكاليف، قرار ملاقات‌ها يا وسايل شخصي را فراموش مي‌كند.

  • مشكل در مديريت زمان، وظايف و دارايي‌هاي شخصي. 

  • ذهن به راحتي توسط چيزهاي ديگر منحرف مي‌شود و انجام وظايف را دشوار مي‌كند.

  • تمايل دارد از كارهايي كه نياز به تلاش ذهني زيادي دارند، اجتناب كند.

  • اغلب به دليل عدم توجه به جزئيات اشتباه مي‌كند.

  • اغلب دستورالعمل‌ها را دنبال نمي‌كند يا وظايف را به درستي انجام نمي‌دهد. 

بيش فعالي-تكانشگري

كودكاني كه از نوع بيش فعال-تكانشگر ADHD هستند، اغلب بسيار فعال هستند و در يك جا ماندن مشكل دارند. آنها انرژي زيادي دارند و اغلب بدون هدف حركت مي‌كنند. علاوه بر اين، آنها تمايل دارند بدون فكر كردن به عواقب، به صورت تكانشي عمل كنند. ويژگي‌هاي ديگري كه اغلب مشاهده مي‌شوند عبارتند از:

  • نمي‌توانيد بي‌حركت بمانيد و مدام حركت كنيد، مثلاً پاها يا بازوهايتان را تكان دهيد.

  • مشكل در نشستن، اغلب ايستادن يا تغيير وضعيت هنگام نشستن. 

  • اغلب در جاهايي كه نبايد باشند، مانند ميز يا صندلي، مي‌دوند يا از آنها بالا مي‌روند.

  • هنگام بازي يا انجام فعاليت‌هايي كه بايد آرامش‌بخش باشند، بيش از حد فعال است.

  • هميشه در حال حركت است و به نظر مي‌رسد كه هرگز خسته نمي‌شود (پر از انرژي).

  • دوست دارد مدام حرف بزند.

  • اغلب قبل از اينكه حرف ديگران تمام شود، صحبت آنها را قطع مي‌كند.

  • منتظر ماندن برايش دشوار است و اغلب مثلاً هنگام ايستادن در صف، از روي ديگران رد مي‌شود.

  • اغلب مزاحم ديگران مي‌شود و به مرزهاي ديگران احترام نمي‌گذارد، مثلاً بدون اجازه از وسايل ديگران استفاده مي‌كند. 

تركيب

از بين تمام انواع ADHD، نوع تركيبي رايج‌ترين و رايج‌ترين نوع است. كودكان مبتلا به اين نوع معمولاً علائم تركيبي از مشكلات تمركز و رفتار بيش‌فعالي-تكانشي را نشان مي‌دهند.

براي تأييد ابتلاي كودك به ADHD، علائم معمول اين اختلال بايد از دوران كودكي ظاهر شده و براي مدت طولاني، معمولاً بيش از شش ماه، ادامه داشته باشند. اين علائم همچنين بايد بر زندگي روزمره در جنبه‌هاي مختلف، مانند خانه، مدرسه يا ساير محيط‌هاي اجتماعي، تأثير بگذارند. 

علل ADHD

متخصصان هنوز به طور قطعي علت اصلي ADHD را نمي‌دانند. با اين حال، عوامل متعددي كه ممكن است در آن نقش داشته باشند عبارتند از:

  • ژنتيك: سابقه خانوادگي ADHD مي‌تواند خطر ابتلا به ADHD را افزايش دهد.

  • تغييرات در ساختار مغز: تحقيقات نشان مي‌دهد كه تفاوت‌هايي در ساختار مغز كودكان مبتلا به ADHD وجود دارد.

  • عوامل محيطي: قرار گرفتن در معرض مواد خاص در دوران بارداري يا كودكي مي‌تواند باعث ADHD شود. 

نحوه درمان كودكان مبتلا به ADHD

درمان كودكان مبتلا به ADHD معمولاً شامل تركيبي از رفتار و دارو است. در اوايل كودكي، درمان اوليه توصيه شده آموزش والدين و معلمان براي اجراي استراتژي‌هاي خاص است. يكي از روش‌هاي درماني مؤثر براي كودكان مبتلا به ADHD، درمان تعامل والد-كودك (PCIT) است كه به بهبود رابطه بين كودكان و والدينشان كمك مي‌كند.

درمان ADHD با هدف كمك به كودكان در مديريت علائم انجام مي‌شود. برخي از گزينه‌هاي درماني عبارتند از:

رفتار درماني

  • آموزش والدين در مديريت رفتار: براي كودكان خردسال، به والدين آموزش داده مي‌شود كه چگونه رفتار فرزند خود را مديريت كنند. به عنوان مثال، تهيه يك برنامه منظم و دادن پاداش به كودكان وقتي كه رفتار خوبي دارند. 

  • بازي يا صحبت درماني: وقتي كودكان بزرگتر شدند، مي‌توان آنها را به بازي يا صحبت براي ابراز احساساتشان دعوت كرد.

،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:

+ نوشته شده: ۹ دى ۱۴۰۴ساعت: ۰۹:۲۹:۲۷ توسط:mohi موضوع:

عوامل ژنتيكي و ناهنجاري‌هاي كروموزومي مؤثر در POI

عوامل ژنتيكي و ناهنجاري‌هاي كروموزومي مؤثر در POI 

علل ژنتيكي خاص POF، مانند سندرم ترنر و سندرم X شكننده، به عنوان عوامل افزايش دهنده خطر ابتلا به نارسايي اوليه تخمدان (POI) شناخته شده‌اند. اين شرايط شامل ناهنجاري‌هايي در كروموزوم‌ها هستند كه مي‌توانند رشد و عملكرد طبيعي تخمدان را مختل كنند.

علاوه بر اين، جهش در ژن‌هاي خاص دخيل در عملكرد تخمدان نيز مي‌تواند در ايجاد نارسايي زودرس تخمدان نقش داشته باشد. اين عوامل ژنتيكي، تعامل پيچيده بين ساختار ژنتيكي يك زن و حساسيت او به نارسايي زودرس تخمدان را برجسته مي‌كند.

اختلالات خودايمني و نقش آنها در نارسايي اوليه تخمدان (POI) 

در برخي موارد، نارسايي اوليه تخمدان (POI) مي‌تواند ناشي از اختلالات خودايمني باشد. در اين موارد، سيستم ايمني بدن به اشتباه به بافت تخمدان حمله مي‌كند و منجر به آسيب و اختلال در عملكرد آن مي‌شود.

چندين بيماري خودايمني با افزايش خطر ابتلا به نارسايي اوليه تخمدان (POI) خودايمني مرتبط شده‌اند. اين بيماري‌ها شامل بيماري تيروئيد، بيماري آديسون و آرتريت روماتوئيد هستند. وجود اين بيماري‌ها، نظارت دقيق بر عملكرد تخمدان را ضروري مي‌سازد.

تأثير درمان‌هاي پزشكي بر عملكرد تخمدان و نارسايي زودرس تخمدان 

برخي از درمان‌هاي پزشكي مي‌توانند تأثير قابل توجهي بر عملكرد تخمدان داشته باشند و به طور بالقوه منجر به نارسايي اوليه تخمدان (POI) شوند. شيمي‌درماني و نارسايي تخمدان با هم مرتبط هستند، زيرا داروهاي شيمي‌درماني مي‌توانند به تخمدان‌ها آسيب برسانند.

به طور مشابه، پرتودرماني و نارسايي اوليه تخمدان (POI) با هم مرتبط هستند، به خصوص هنگامي كه پرتودرماني به ناحيه لگن يا نزديك آن هدايت شود. برداشتن تخمدان‌ها از طريق جراحي (اوفوركتومي) يك علت مستقيم و فوري نارسايي اوليه تخمدان (POI) است، زيرا منبع هورمون‌ها و تخمك‌ها را از بين مي‌برد. https://androcarefertilityng.org/understanding-progesterone-levels-in-ivf/

عفونت‌ها و عوامل محيطي كه به طور بالقوه با POI مرتبط هستند 

اگرچه كمتر رايج است، اما برخي عفونت‌ها به عنوان محرك‌هاي بالقوه براي نارسايي اوليه تخمدان (POI) پيشنهاد شده‌اند. به عنوان مثال، برخي مطالعات ارتباط احتمالي بين اوريون و نارسايي تخمدان متعاقب آن را بررسي كرده‌اند.

علاوه بر اين، قرار گرفتن در معرض برخي سموم محيطي ممكن است نقشي داشته باشد. خطرات بالقوه مرتبط با قرار گرفتن در معرض سمومي مانند دود سيگار، برخي مواد شيميايي و آفت‌كش‌ها در زمينه نارسايي زودرس تخمدان بررسي شده است، اگرچه براي درك كامل اين ارتباطات، تحقيقات بيشتري لازم است.

نارسايي اوليه تخمدان (POI) چگونه تشخيص داده مي‌شود؟ سفر تشخيصي

تشخيص نارسايي اوليه تخمدان (POI) نياز به ارزيابي كاملي دارد كه شامل شرح حال پزشكي دقيق، معاينه فيزيكي و آزمايش‌هاي آزمايشگاهي خاص مي‌شود. ضروري است كه ارائه دهندگان خدمات درماني قبل از رسيدن به تشخيص نارسايي اوليه تخمدان (POI)، ساير علل احتمالي علائم مشابه را رد كنند.

آزمايش سطح هورمون براي تشخيص POI 

آزمايش خون نقش مهمي در فرآيند تشخيص نارسايي اوليه تخمدان (POI) ايفا مي‌كند. اندازه‌گيري سطح هورمون محرك فوليكول (FSH) و استراديول از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. سطح بالاي مداوم FSH در اوايل سال‌هاي باروري يك زن، همراه با سطح پايين استراديول در اوايل زندگي، قوياً نشان‌دهنده كاهش عملكرد تخمدان است و از شاخص‌هاي كليدي نارسايي اوليه تخمدان (POI) بالقوه محسوب مي‌شود.

اين سطح هورمون‌ها نشان‌دهنده‌ي تلاش بيشتر مغز براي تحريك تخمدان‌هايي است كه ديگر به اندازه‌ي كافي پاسخ نمي‌دهند. در حالي كه سطح هورمون ضد مولرين (AMH) و ارزيابي POI مي‌توانند بينشي در مورد ذخيره تخمدان ارائه دهند، نشانگرهاي تشخيصي اوليه براي نارسايي اوليه تخمدان (POI) همچنان سطح بالاي FSH و سطح پايين استراديول هستند كه معمولاً در بيش از يك مورد تأييد مي‌شوند.

ساير آزمايش‌هاي بالقوه براي ارزيابي POI 

علاوه بر آزمايش سطح هورمون، ممكن است آزمايش‌هاي ديگري نيز براي ارزيابي بيشتر نارسايي اوليه تخمدان (POI) و شناسايي علل زمينه‌اي انجام شود. سونوگرافي لگن مي‌تواند براي بررسي تخمدان‌ها و رد ساير ناهنجاري‌هاي ساختاري كه ممكن است در قطع پريود زنان جوان يا ساير علائم نارسايي اوليه تخمدان (POI) نقش داشته باشند، انجام شود.

آزمايش كاريوتايپ، يك آزمايش خون كه كروموزوم‌ها را تجزيه و تحليل مي‌كند، اغلب براي بررسي علل ژنتيكي POF و اختلالات كروموزومي مرتبط با POI، مانند سندرم ترنر يا سندرم X شكننده، توصيه مي‌شود.

علاوه بر اين، ممكن است آزمايش‌هاي آنتي‌بادي براي بررسي POI خودايمني و بيماري‌هاي خودايمني مرتبط كه ممكن است در اختلال عملكرد تخمدان نقش داشته باشند، درخواست شود.

گذر از زندگي با نارسايي اوليه تخمدان (POI): گزينه‌هاي مديريت و درمان 

اگرچه در حال حاضر هيچ راهي براي معكوس كردن نارسايي اوليه تخمدان (POI) وجود ندارد، اما گزينه‌هاي مختلف مديريتي و درماني براي كمك به زنان در جهت‌يابي زندگي با اين بيماري در دسترس است.

تمركز اصلي اين استراتژي‌ها، تسكين علائم، رفع خطرات سلامتي بلندمدت مرتبط و ارائه پشتيباني براي رفاه عاطفي است.

 


برچسب: ،
ادامه مطلب
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۶ دى ۱۴۰۴ساعت: ۱۱:۱۲:۰۱ توسط:mohi موضوع:

اضطراب اجتماعي چيست؟

اضطراب اجتماعي چيزي بيش از كمرويي يا عصبي بودن در موقعيت‌هاي اجتماعي است. اين يك ترس شديد از قضاوت شدن، خجالت كشيدن يا طرد شدن است كه اغلب منجر به اجتناب از تعاملات اجتماعي مي‌شود. اين ترس مي‌تواند بر روابط، فرصت‌هاي شغلي و شادي كلي تأثير بگذارد. من در طول سال‌ها فعاليت حرفه‌اي‌ام، مشاهده كرده‌ام كه اين وضعيت بر بسياري از مراجعين تأثير گذاشته است.

اگرچه طبيعي است كه گاهي اوقات احساس خجالت كنيد، اما اضطراب اجتماعي مي‌تواند ادامه يابد و زندگي روزمره را مختل كند. تصور كنيد كه از ارتقاي شغلي در محل كار خود صرف نظر مي‌كنيد زيرا فكر ارائه به يك گروه شما را وحشت‌زده مي‌كند، يا از جمع دوستان خود به دليل ترس از گفتن چيزي شرم‌آور اجتناب مي‌كنيد. اين رفتارها، در حالي كه براي محافظت از شما در برابر ناراحتي در نظر گرفته شده‌اند، در نهايت چرخه اضطراب را تقويت مي‌كنند.

اين مقاله شما را در تشخيص علائم اضطراب اجتماعي، بررسي استراتژي‌هاي عملي براي غلبه بر آن و دانستن زمان درخواست كمك بيشتر در صورت نياز راهنمايي مي‌كند.

علائم رايج اضطراب اجتماعيجلسات مشاوره فردي

اضطراب اجتماعي براي هر كسي به طور متفاوتي بروز مي‌كند، اما علائم رايج آن عبارتند از:

  • علائم جسمي : ​​تعريق، لرزش، سرخ شدن يا تپش قلب در موقعيت‌هاي اجتماعي.
  • علائم عاطفي : ترس از قضاوت شدن، احساس بي‌كفايتي يا نگراني از گفتن حرف «اشتباه».
  • الگوهاي رفتاري : اجتناب از تماس چشمي، سكوت در جمع يا اجتناب كامل از رويدادهاي اجتماعي.

اگر اين علائم در شما تشديد مي‌شود، بدانيد كه اضطراب اجتماعي يك چالش رايج است و راهكارهاي موثري براي كمك به آن وجود دارد.

۷ گام عملي براي غلبه بر اضطراب اجتماعي

غلبه بر اضطراب اجتماعي يك فرآيند تدريجي است، اما حتي گام‌هاي كوچك نيز مي‌توانند به پيشرفت معناداري منجر شوند. در ادامه، چندين گام را كه به مراجعين مبتلا به اضطراب اجتماعي ارائه داده‌ام، با جزئيات شرح مي‌دهم. اگرچه ممكن است هر گام براي شما مؤثر نباشد، اما نكته كليدي اين است كه گام‌هايي را پيدا كنيد كه مؤثر هستند و ياد بگيريد كه با تبديل آنها به عادت، آنها را در زندگي روزمره خود بگنجانيد.

۱. تكنيك‌هاي تنفس را تمرين كنيد

اضطراب اغلب باعث تنفس سطحي و سريع مي‌شود كه مي‌تواند احساس وحشت را بدتر كند. تمرين تنفس عميق و آهسته مي‌تواند به آرامش بدن و ذهن شما در لحظات اضطراب كمك كند. تمرين كنيد كه به نفس‌هايتان توجه كنيد تا از موقعيت‌هايي كه در آنها سريع نفس مي‌كشيد آگاه باشيد و وقتي اين كار را مي‌كنيد، از موارد زير استفاده كنيد:

تكنيك ۴-۷-۸ را امتحان كنيد :

  • به مدت چهار ثانيه از طريق بيني نفس عميق بكشيد.
  • نفس خود را به مدت هفت ثانيه حبس كنيد.
  • به مدت هشت ثانيه به آرامي از طريق دهان خود بازدم كنيد.

قبل از ورود به يك موقعيت اجتماعي، اين چرخه را چند بار تكرار كنيد. اين كار نه تنها تنش فيزيكي را كاهش مي‌دهد، بلكه حس كنترل را نيز ايجاد مي‌كند.

۲. با مواجهه تدريجي، از قدم‌هاي كوچك شروع كنيد

اجتناب از موقعيت‌هاي اجتماعي ممكن است احساس امنيت بيشتري ايجاد كند، اما به مرور زمان اضطراب را تشديد مي‌كند. در عوض، گام‌هاي كوچك و قابل مديريت به سمت تعامل برداريد:

  • با لبخند زدن به كسي در حين پياده‌روي شروع كنيد.
  • به تدريج به گفتن «سلام» به يك همكار يا همسايه برسيد.
  • در نهايت، به سمت تعاملات بزرگتر، مانند شركت در يك گردهمايي كوچك، حركت كنيد.

اين پيروزي‌هاي كوچك را جشن بگيريد - آنها در ايجاد اعتماد به نفس و كاهش ترس ضروري هستند.

۳. الگوهاي فكري منفي را به چالش بكشيد

اضطراب اجتماعي اغلب شامل افكار منفي مانند «همه دارند مرا قضاوت مي‌كنند» يا «من خودم را شرمنده خواهم كرد» است. اينها تحريفات شناختي هستند - افكار غيرمنطقي كه اضطراب را تشديد مي‌كنند.

براي به چالش كشيدن آنها:

  • افكار منفي خود را بنويسيد.
  • با اظهارات مبتني بر شواهد با آنها مقابله كنيد. براي مثال:
    • به جاي اينكه بگوييد «همه دارند من را قضاوت مي‌كنند»، به خودتان يادآوري كنيد كه «بيشتر مردم روي خودشان تمركز دارند، نه من.»
    • «خودم را خجالت‌زده خواهم كرد» را با «اشتباه كردن اشكالي ندارد؛ همه اشتباه مي‌كنند» جايگزين كنيد.

تغيير اين افكار مي‌تواند به شما كمك كند تا ديدگاه متعادل‌تري داشته باشيد. من دريافته‌ام كه گاهي اوقات مي‌توانيم بدترين و بي‌انصاف‌ترين منتقد خودمان باشيم.

۴. از نقش‌آفريني براي ايجاد اعتماد به نفس استفاده كنيد

سناريوهاي اجتماعي رايج را با يك دوست مورد اعتماد يا حتي جلوي آينه تمرين كنيد. اين ممكن است شامل معرفي خودتان، صحبت‌هاي كوتاه يا خروج مودبانه از مكالمه باشد.

نقش بازي كردن به شما كمك مي‌كند تا احساس آمادگي كنيد و مي‌تواند ترس از ناشناخته‌ها را در مواقعي كه موقعيت‌هاي مشابه در زندگي واقعي پيش مي‌آيند، كاهش دهد.

۵. روي گوش دادن فعال تمركز كنيد

يكي از راه‌هاي كاهش فشار تعاملات اجتماعي، تغيير تمركز از خودتان به شخص ديگر است. گوش دادن فعال شامل موارد زير است:

  • برقراري تماس چشمي.
  • پرسيدن سوالات باز.
  • نشان دادن علاقه واقعي به آنچه طرف مقابل مي‌گويد، شايد تكرار يا تأييد گفته‌هاي او.

با تمركز روي مكالمه، كمتر احساس خجالت مي‌كنيد و بيشتر ارتباط برقرار مي‌كنيد.

۶. مراقبت از خود را در برنامه‌ي روزانه‌تان بگنجانيد

مراقبت از سلامت كلي بدن به طور قابل توجهي بر سطح اضطراب تأثير مي‌گذارد:

  • خواب : براي كاهش تحريك‌پذيري و استرس، ۷ تا ۹ ساعت خواب شبانه را هدف قرار دهيد.
  • ورزش : فعاليت بدني باعث آزاد شدن اندورفين مي‌شود و خلق و خوي شما را بهبود مي‌بخشد.
  • تمرين‌هاي ذهن‌آگاهي،
    ادامه مطلب
    امتیاز:
     
    بازدید:
+ نوشته شده: ۶ دى ۱۴۰۴ساعت: ۰۹:۳۱:۰۶ توسط:mohi موضوع: