سلامتي ارزش است

1. تغييرات عاطفي  2. تغييرات اجتماعي 3. تغييرات جسمي 4. اختلال خواب 5. عملكرد ضعيف مدرسه 6. حملات هراس

همه نوجوانان گاهاً مقداري اضطراب را تجربه مي كنند. اضطراب در واقع يك واكنش طبيعي در برابر استرس است و گاهي اوقات به نوجوانان كمك مي كند تا با شرايط پرتنش يا فشار روبرو شوند. براي بسياري از نوجوانان مواردي مانند سخنراني در جمع ، امتحانات نهايي ، مسابقات مهم ورزشي يا حتي بيرون رفتن در يك قرار ملاقات مي تواند احساس دلهره و ناراحتي ايجاد كند. همچنين ممكن است افزايش ضربان قلب يا تعريق زياد را تجربه كنند. اينگونه مغز به احساس اضطراب پاسخ مي دهد.

بااين حال ، براي برخي از نوجوانان ، اضطراب مي تواند فراتر از اين علائم معمول باشد و بر دوستي و روابط خانوادگي ، شركت در فعاليت هاي فوق برنامه و حتي كارهاي مدرسه تأثير منفي بگذارد. وقتي احساس اضطراب در زندگي عادي روزمره تداخل ايجاد مي كند ، بايد وجود اختلال اضطرابي را در نظر گرفت. طبق گفته انستيتوي ملي بهداشت روان ، تقريباً 25٪ از افراد 13 تا 18 ساله داراي اختلال اضطراب هستند و كمتر از 6٪ آنها داراي يك اختلال اضطراب شديد هستند.

توجه به اينكه نوجوانان همزمان با رشد خود تغييرات گسترده جسمي و عاطفي را تجربه مي كنند ، تشخيص يك اختلال اضطرابي دشوار است. اين علائم پنهان اضطراب را در نوجوانان خود تماشا كنيد:

تغييرات احساسي: در حالي كه برخي از نوجوانان مضطرب، احساس نگراني فراگير را ابراز مي كنند ، ديگران تغييرات عاطفي ظريف مانند:تحريك پذيري، مشكل در تمركز، بي قراري، تغييرات اجتماعي و ... .

اضطراب مي تواند بر دوستي تأثير منفي بگذارد: اگر نوجوان شما ناگهان از فعاليت هاي مورد علاقه خود جلوگيري كرد يا برنامه ريزي با دوستان خود را متوقف كرد، خوب فكر كنيد. ممكن است متوجه اين موارد در فرزند خود شويد:

پرهيز از تعاملات اجتماعي با دوستان معمول، پرهيز از فعاليتهاي فوق برنامه، جداسازي از گروه همسالان، صرف وقت زياد به تنهايي، تغييرات فيزيكي.

بسياري از شكايات جسمي كه ممكن است با اختلال اضطرابي ايجاد شود، مراقب اين شكايات روان تني شايع باشيد:

سردردهاي مكرر ، از جمله ميگرن، مشكلات دستگاه گوارش، دردهاي بدون دليل، خستگي مفرط، شكايت از عدم احساس خوب و بدون دليل پزشكي واضح، تغيير در عادات غذايي، اختلال خواب.

خواب: آكادمي اطفال آمريكا توصيه مي كند نوجوانان 13 تا 18 سال به طور منظم 8 تا 10 ساعت بخوابند. متخصصان اطفال همچنين توصيه مي كنند صفحه هاي نمايش 30 دقيقه قبل از خواب خاموش شود و همه وسايل الكترونيكي را از اتاق خواب خارج كنيد.

تشخيص اينكه خستگي محصول اضطراب است يا يك برنامه شلوغ است ، مي تواند مشكل باشد. به اين موارد دقت كنيد:

مشكل به خواب رفتن، مشكل در خواب ماندن، كابوس هاي مكرر، احساس شادابي بعد از خواب.

 عملكرد ضعيف مدرسه: با توجه به اينكه اضطراب مي تواند از عادات خواب گرفته تا عادات غذايي تا از دست دادن مدرسه به دليل مسائل جسمي تأثير بگذارد ، تعجب آور نيست كه عملكرد ضعيف تحصيلي نيز مي تواند ناشي از اضطراب درمان نشده باشد. مراقب اين تغييرات در نوجوان خود باشيد:

جهش قابل توجه در نمرات (معمولاً رو به پايين)، تكاليف را بيش از حد معمول به تأخير مي اندازد يا در تمركز روي آنها مشكل دارد و ... .

علائم حملات هراس: همه نوجوانان مضطرب حملات وحشت را تجربه نمي كنند و برخي از آنها علائم خفيف وحشت را بدون تحمل حمله وحشت كامل تجربه مي كنند. علائم زير در ميان افراد مبتلا به اختلالات اضطرابي شايع است:

ضربان قلب سريع، عرق كردن و لرزيدن، سرگيجه، معده ناراحت، مشكل تنفس، درد قفسه سينه، احساس اينكه دارند مي ميرند، احساس اينكه "دارند ديوانه مي شوند"، بي حسي يا سوزن سوزن شدن دست و پا.

اگر به نظر مي رسد نوجوان شما با اضطرابي كه در مدرسه ، دوستي ، روابط خانوادگي يا ساير زمينه هاي عملكرد روزمره تداخل ايجاد مي كند دست و پنجه نرم مي كند ، مهم است كه به يك فرد متخصص مراجعه نمائيد. اضطراب قابل درمان است و بيشتر نوجوانان مي توانند ياد بگيرند كه اضطراب خود را مديريت كنند.